اجزای بازار مالی

2-4-1-1- بازار پول

اصطلاح بازار پول به بازاری اطلاق می­گردد که در آن ابزارهای مالی با سررسید کوتاه مدت (یک سال کمتر) مبادله می­شود. در بازار پول ابزارهای اعتباری که سررسید کمتر از یک سال دارند مبادله و داد و ستد می­گردند. بازار پول در تجهیز منابع مالی کوتاه­مدت نقش دارد. مشارکت کننده­گان در این بازارها افراد یا واحدهایی هستند که دارای مازاد نقدینگی می­باشند و این مازاد را با سپرده­گذاری در شبکه بانکی یا خرید اوراق تجاری بازار پول به واحدهای اقتصادی نیازمند منابع مالی که غالباً واحدهای تولیدی هستند، وام می­دهند (فرجی، یوسف 1382، صص133-11).

در ایران دو نوع بازار پول وجود دارد: یکی بازار پول رسمی و دیگری بازار پول غیر رسمی که در آن نرخ بهره بالاتر است و بانک مرکزی بر این بازار کنترل کمتری دارد. بازار رسمی پول در سیستم بانکی کشور در جریان است و تنها در این بازار، آمار و اطلاعات هستند وجود دارد. حرکت منابع به سوی بازار سرمایه در مقایسه با سیستم بانکی قابل اغماض است. به طوری که در سال 1371 حجم منابع مالی که به سوی بورس حرکت کرده، تنها سه درصد حجم منابع جریان یافته به سوی بانک­ها است. در حالی که در کشورهای صنعتی علیرغم کارایی بالاتر سیستم بانکی، بازار بورس حدود نود درصد منابع را به خود اختصاص می­دهد. ویژگی­های بازار پول به شرح زیر می­باشد (کشاورزیان پیوستی ، 1382، صص557-558):

  1. بالا بودن درجه اطمینان نسبت به بازپرداخت اصل و فرع
  2. سرعت بیشتر انجام معاملات مالی
  3. برخلاف بازار سرمایه، بازار پول مکان معینی ندارد.
این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   آمیخته بازاریابی و تاریخچه آن

2-4-1-2- بازار سرمایه

بازار سرمایه جایی است که در آن خریداران و فروشندگان سهام شرکت­ها، قرض دهندگان و قرض گیرندگان، ابزارهای مالی بلندمدت را مبادله و داد و ستد می­کنند(فرجی، 1382، ص130). در بازار سرمایه­، یا بانک­ها با حضور خود بین دو گروه عرضه­کننده و تقاضاکننده سرمایه، به فعالیت پرداخته و جریان سرمایه را تسهیل می­کنند (نظام پایه بانکی) و یا تامین مالی به صورت مستقیم و بدون حضور واسطه مالی انجام شده و بنگاه­های اقتصادی نیازمند سرمایه، اقدام به انتشار اوراق بهادار می­کنند(نظام پایه – اوراق بهادار).