No category

اکوتوریسم دهاتی پیشرفت پایدار و گردشگری

بعضی تصور دارن که گردشگری فقط به موزه و کاخ و بازدید از بناهای تاریخی و فرهنگی مربوط به صدها و یا قرن های پیش بازمی شه یا باید به طرف ساحل و فعالیت های دریایی و آبی رفت. درحالی که، معنی گردشگری در دنیای امروز، بسیار بالاتر از تعریف و درکیه که چند دهه قبل از صنعت گردشگری می رفت. گردشگری سلامت و اکوتوریسم، مقولات جدیدی هستن که در میدون گردشگری به اون ها پرداخته می شه و هرساله صدها میلیارد دلار در این بخش سرمایه گذاری و گردش مالی انجام می شه. با سایت ما همراه باشین تا با اکوتوریسم دهاتی آشنا شید.

اکو توریسم، یکی از مهم ترین مقولات در دنیای گردشگریه که در کشور ما هم به دلیل توانایی ها و بسترهای جغرافیایی جور واجور و مهم، درصورتی که بهای کافی به اون داده شه، درآمدی بالاتر از درآمد نفت واسه کشور به ارمغان میاره. اکوتوریسم شاخه ای از توریسم (گردشگری) است اما مشخص کردن مرز اون با توریسم به دلیل نبود تعریف دقیق آسون به نظر نمی آید. واسه رسیدن به اکوتوریسم موفق باید از رهگذر پیشرفت ی پایدار عبور کرد. رسیدن به پیشرفت پایدار وابسته به توجه به ارکان اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی تو یه جامعه س و گردشگری به عنوان فعالیتی موثر بر همه ارکان پیشرفت، بیشتر از گذشته نیازمند مطالعه است. وقتی صحبت از اکو توریسم می شه، ناخودآگاه به فکر اقامت در خونه هایی می افتیم که خونه ما نیس اما درواقع باید خونه دوم از اون نام برد. چراکه گردشگران در اکوتوریسم دهاتی، وارد هتل های ۵ ستاره نمی شن و باید در خونه دهات نشینان اقامت کنن؛ پس، بسیار اهمیت داره که گردشگران، مسائل زیست محیطی و پیشرفت پایدار رو رعایت کنن. به خاطر اینکه گردشگری با محیط طبیعی و فعالیت های اقتصادی- اجتماعی رابطه دوطرفه داره و می تونه آثار و نتیجه های مثبت و یا منفی در این مورد ها داشته باشه. تو یه کلام، بررسی نقش گردشگری خونه های دوم در پیشرفت دهاتی و هم اثرات و نتیجه های گسترش گردشگری اون ها در ابعاد زیست محیطی، اقتصادی، اجتماعی پرداخته و راهکارهای پیشرفت پایدار گردشگری دهاتی باید موردتوجه محافل علمی و اجرایی کشور در میدون گردشگری و پیشرفت پایدار قرار بگیره.

به خونه دوم خوش اومدید

خونه دوم یا second homes ، درواقع همون خونه شماس که مالکیت اون با شما نیس اما باید همون رفتاری رو با اون داشته باشین که با خونه خود دارین. دلیل اینه که مهم بودن این خونه و ظرفیت هاش، بسیار بالاست و نمی تونید نسبت به وضعیت اون بی انگیزه و بی توجه باشین. تحولات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جهان طی سده های گذشته به خاص درزمینه افزایش جمعیت، گسترش شهرنشینی، پیشرفت راه های ارتباطی و وسایل حمل ونقل، افزایش اوقات فراغت و بهبود رفاه اجتماعی، باعث پیشرفت گردشگری در نواحی دهاتی یا گردشگری دهاتی شد. البته گردشگری دهاتی به عنوان یه فعالیت اجتماعی در نیمه قرن ۱۸ در انگلستان و اروپا ظاهر شد. قبل از اون هم نواحی دهاتی مورداستفاده فعالیت های تفریحی قرار گرفت، اما محدود به تسلط، درباریان و اقشار خاص بود. بعضی از فعالیت های گردشگری دهاتی همراه با اقامت و بیتوته در نواحی دهاتی هستن و این حضور، بیشتر به صورت اقامت در چادر، واگن های مسافرتی، خونه های دوم، منازل خصوصی کرایه ای، مهمانسرا و هتل ها در نواحی روستاییه. اقامت در خونه های دوم عادی ترین شکل فعالیت در گردشگری روستاییه و به خاطر همین شکل گیری و گسترش خونه های دوم این روزا به عنوان مهم ترین نتیجه در پیشرفت گردشگری در نواحی روستاییه. پیشرفت توریسم دهاتی به طور سازمان یافته از آخرای قرن نوزدهم و از اروپا شروع شد. به نظر می رسد گردشگری دهاتی از نواحی کوهستانی آلمان یا قلمروهای ساحلی فرانسه سرچشمه گرفته باشه. ecotourism84684 گردشگری خونه های دوم یکی از الگوهای گسترش گردشگری به خاص در نواحی دهاتی و کوهستانیه که از راه گسترش مالکیت خونه های دوم (خونه های ییلاقی یا خونه های تعطیلات) حاصل می شه. بر خلاف سابقه تقریبا زیاد شکل گیری خونه های دوم در نواحی دهاتی، گردشگری خونه های دوم تازگیا تجدید لازم رو تجربه می کنه که بیشتر با در نظر گرفتن الگوهای جدید تولید و مصرف اقتصادی قابل تشریحه. این روند هم اینکه به عنوان واکنشی در برابر بحران دهاتی حاصل از تجدید ساختار کشاورزی در حال گسترشه. در بعضی کشورها، مالکیت خونه های دوم به عنوان بخش دوری ناپذیر زندگی جدید در نظر گرفته شده و به خاطر همین بیشتر مقصدهای دهاتی رو گردشگری داخلی تشکیل می بدن. به خاطر اینکه گردشگری با محیط طبیعی و فعالیت های اقتصادی- اجتماعی رابطه دوطرفه داره، می تونه آثار و نتیجه های مثبت و یا منفی در این مورد ها داشته باشه. به خاطر همین شناخت آثار و نتیجه های گردشگری در مرحله اول و مدیریت این اثرات در مرحله دوم، می تونه نتیجه های مثبت گردشگری واسه نواحی دهاتی رو به بیشترین حد ممکن و نتیجه های منفی اون رو به کمترین حد ممکن ممکن کم کنه. در مورد خونه های دوم تعریف واحدی وجود نداره؛ در فرهنگ جغرافیای انسانی در این مورد اینجور آمده: خونه های دوم، خونه هایی هستن که به وسیله خونواده های ساکن در نقاط دیگه خریداری و یا به مدت طولانی اجاره می شن. اینجور خونه هایی معمولا در نواحی دهاتی قرار داشته و واسه مقاصد تفریحی به کار گیری می شن، دارای اسامی خونه های آخر هفته و خونه های تعطیلات هم هستن. موسسه ابداعات اجتماعی در آمریکا هم خونه های دوم رو بدین صورت تعریف می کنه: خونه های، دوم خونه هایی هستن که کمتر از ۹۱ روز در هرسال تقویمی اشغال می شن. به هرحال می توان گفت خونه های دوم یا تعطیلات، مساکنی هستن که در نواحی جور واجور ازجمله نواحی دهاتی به وسیله ساکنان شهرها معمولا ساخته و یا خریداری می شه و در روزای معینی مثل روزای تعطیلات و فصل تابستون بیشتر با هدف فراغت و تفریح مورداستفاده قرار می گیرند.

خانواده

پیشرفت دهاتی و رابطه با پیشرفت پایدار

برداشت مشترک از معنی پیشرفت نشون دهنده اینه که هدف اساسی، پیشرفت، رشد و تعالی همه جانبه جوامع انسانیه و ازاین رو شناخت و درک شرایط و مقتضیات جوامع انسانی و نیازها و تقاضاهای اونا در ابعاد مادی و الهی ازجمله اقدامات اساسی در راه پیشرفت و پیشرفت تلقی می شه. به خاطر اینکه روستاها و مردم ساکن در اون ها دارای شرایط، امکانات و مسائل خاص خود هستن، پس پیشرفت دهاتی ضرورت و توجیه پیدا می کنه. در تعریف پیشرفت دهاتی آمده؛ روند همه جانبه و پایداریه که در چارچوب اون توانایی های اجتماعات دهاتی در بر طرف کردن نیازای مادی و الهی و کنترل مؤثر بر نیروهای شکل دهنده نظام سکونت محلی (اکولوژیکی، اجتماعی، اقتصادی و نهادی) رشد و تعالی می پیدا کنن.در بخش پیشرفت دهاتی، یکی از محرک ها می تونه گردشگری دهاتی باشه که حالا خوبیش اینه در ایران ظرف سال های گذشته با همکاری نهادهای مربوطه پیشرفت پیدا کرده. روستاهایی مثل کن و کندوان و نراق و حتی روستاهای نزدیک به کویر مرکزی ایران، تو یه دهه گذشته با استقبال تیم های گردشگری حرفه ای داخلی و بین المللی روبه رو شده. گردشگری دهاتی دارای اشکال زیادیه به خاطر همین ارائه تعریف کامل و دقیق از اون سخته. واقعا توریسم دهاتی یکی از مفاهیم و اشکال پیشرفت پایداره که در اون از منابع موجود در مناطق دهاتی به کار گیری می شه. این جور پیشرفت، کمترین اثر داغون کننده رو داره یا بدون اینجور تأثیراتیه و از رهگذر ارتقای سطح بهره وری در مناطق دهاتی، ایجاد اشتغال، اصلاح پخش درآمد، فقط محیط داهات و فرهنگی بومی، جلب مشارکت مردم محلی و ارائه روش های مناسب واسه منطبق ساختن باورها و ارزش های سنتی با شرایط امروزی منافع رو به رشد رو نصیب مناطق دهاتی می سازه.

گردشگری دهاتی و خونه های دوم

به طورکلی اتفاق خونه های دوم رو می توان متأثر از عواملی دونست که دلیل پیشرفت گردشگری دهاتی می شن. رشد و گسترش این اتفاق در مناطق دهاتی بیشترً بعد از جنگ جهانی دوم و تحت اثر افزایش درآمد و توان مالی، ضرورت بهره گیری از اوقات فراغت و آسون کردن در جابجایی به دلیل بهبود شبکه حمل ونقل بوده، سابقه شکل گیری این اتفاق در ایران از قدمت بیشتری برخوردار بوده و حتماً به زمان قاجار باز می شه و حتی بعضی از روستاهای شمال کشور از گذشته های بسیار دور با این اتفاق مأنوس بوده ان، از طرف دیگه «روی بیاری به تشکیل و ساخت یه سکونتگاه دوم در نقاط دهاتی رو می توان به عنوان انگیزه هایی واسه انجام سرمایه گذاری، دلیلی واسه ارضای نیاز و کسب آبرو و وجهه اجتماعی و مکانی واسه تدارک روزای بازنشستگی دونست». در این رابطه، مهاجرت مردم دهاتی به شهرها و برگشت موقت اون ها به روستاها واسه فراغت و ملاقات فامیل و دوستان یا گذراندن تعطیلات در خونه هایی که از راه ارث به اون ها تعلق گرفته، نقش مؤثری در گسترش خونه های دوم داشته. علاوه بر این اتفاق فرار از شهرنشینی و مهاجرت برعکس به نواحی دهاتی که از ابتدا دهه ۱۸۰۰ در جهان شروع شده، زمینه ساز افزایش این خونه ها در روستاها بوده علاوه بر این که سهولت در مالکیت خونه در نواحی دهاتی هم در این مؤثره. شکل گیری و پیشرفت خونه های دوم در نواحی دهاتی به روش های جورواجور انجام می گیرد؛ که تبدیل مساکن دهاتی به خونه های دوم، ساخت خونه های دوم در زمین های تملک شده خصوصی و پیشرفت این اتفاق به وسیله شرکت های ساختمانی از اون جمله ان. علاوه بر روش فوق، روش مشارکتی (خرید یه خونه به طور مشترک و به کار گیری چرخشی از اون در طول سال) که بیشترً در آمریکای شمالی رواج داره، از راه های نوین پیشرفت خونه های دومه در کشور ما به کار گیری مساکن دهاتی به عنوان خونه های دوم و تدارک زمین جهت ساخت مساکن فصلی بیشتره؛ اما تقریباً همه نواحی توریست پذیر کشور تماشاگر شکل گیری و گسترش این اتفاق در اراضی دهاتی هستن. درخواست رو به رشد گردشگران خونه دوم و رونق فعالیت های بورس بازی زمین و ویلا، در کنار ضعف بخش کشاورزی در پروسه تولید، درآمدزایی و اشتغال زایی دلیل عرضه تند و گسترده اراضی زراعی، باغات از طرف جامعه محلی به درخواست اغواکننده و میلیونی گردشگران خونه دوم شده. panbang_eco_lodge648 از طرف دیگه تنوع جغرافیایی باعث شده تا مطالعه اثرات این اتفاق به شکل یه مدل مشترک کاری مشکل باشه. تغییر فرم، نقش و کارکرد روستاها از روشن ترین آثار این اتفاق س؛ گو این که نتیجه های زیست محیطی به وجود اومده توسط بارگذاری بیرون از ظرفیت بر فضا هم درنتیجه این اتفاق قابل توجهه. از جنبه دیگه مشکل تملک زمین، قوانین رسمی و ساختار شرعی حاکم بر تغییر کاربری اراضی، کاهش ظرفیت های تولیدی به خاص در بخش کشاورزی، برهم خوردن ساختار سنتی و ناهمگونی ساخت وساز در نواحی دهاتی ازجمله مهم ترین نگرانی ها و رقابت های این اتفاق در نواحی روستاییه.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   تحقیق رایگان با موضوع کیفیت سود، ارزیابی کیفی، جریان نقدی، حافظه کاری

پراکندگی جغرافیایی و بررسی مکانی خونه های دوم

گسترش اقامتگاه های ثانوی به طور همیشگی و در همه کشورها داره انجام میشه و کشورای دنیا با درجات متفاوت پیشرفت و برخورداری از شرایط توریستی مناسب، ازدیاد این اتفاق رو تجربه کرده ان. از اقامتگاه های باشکوه در فلوریدا و کالیفرنیا در آمریکای شمالی تا فضاهای مسکونی موسوم به "داچا"ها در نزدیک مسکو و کناره دریای مشکی گرفته تا کلبه های دهاتی در آفریقای مشکی، همه دلیل روشنی از عمومیت پیدا کردن این اتفاق هستن. در سال ۱۹۷۰ حدود ۱۳۲۰۰۰۰ خونه دوم در فرانسه وجود داشت که این مقدار در سال ۱۹۸۲ به ۲۳۰۰۰۰۰ واحد رسید. از مقدار گذشته، حدود ۱۳۰۰۰۰۰ خونه دوم در نواحی دهاتی قرار دارن. تلاش های ابتدایی واسه بررسی و تبیین مکانی خونه های دوم، بیشتر با تأکید بر عوامل طبیعی انجام شده. جاکوبز (۱۹۷۲) در تحقیقات خود به این نتیجه رسید که پخش خونه های دوم در شمال ولز تحت اثر قیمت املاک، درجه شهرنشینی، مهاجرفرستی، کیفیت اراضی کشاورزی و سهولت دسترسی به مراکز شهری قرار داره. کیفیت محیط، اقلیم محلی، چشم انداز مناظر از طرف خونه های دوم و دسترسی به مناظر آبی (دریاچه، دریا، رودخانه) هم اهمیت زیادی داره. هم اینکه الگوی سکونت موجود، دسترسی به زمین و سیاست های برنامه ریزی هم با نقش تعیین کننده در گسترش پخش خونه های دوم مؤثره. یکی دیگه از عوامل تعیین کننده در موقعیت مکانی خونه های دوم، فاصله بین سکونتگاه اصلی و خونه دومه. اینجوری که در فصل تابستون با تقویت نزدیکیا نشینی، از تراکم جمعیت در شهر مرکزی کم کرده و در خونه های دوم اضافه می شه. این وضع در فصل زمستون شکل برعکس به خود می گیرد.

اثرات گردشگری بر نواحی دهاتی

با در نظر گرفتن وجود فعالیت گردشگری و رابطه و تعامل نزدیک اون با فعالیت های جور واجور اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، بالطبع اثرات اون می تونه بسیار جور واجور و گسترده باشه و به خاص بر محیط محلی و جوامع میزبان اثرات عمیقی برجای می گذارد. اثرات اجتماعی- فرهنگی گردشگری می تونه به صورت مثبت و یا منفی باشه. در نقاطی که گردشگری در حال رشده، اثرات فرهنگی- اجتماعی مثبت و مهم گردشگری در جوامع بومی یعنی خودکفایی و تقویت اقتصاد محلی، احترام بیشتر به جامعه محلی و فرهنگ اون ها، سرمایه گذاری دوباره درآمد گردشگری در منابع فرهنگی، تقویت و موندگاری سنت های فرهنگی، افزایش اندازه درک و مدارا بین فرهنگ ها به خاص از راه اجرای موسیقی، عرضه صنایع و هنرهای محلی، نوع زندگی بومی، خونه و بقیه تجربیات زندگی دهاتی و اثرات منفی گردشگری بر جوامع محلی می تونه شامل محرومیت از بعضی امتیازات رفاهی واسه جامعه میزبان، فشار درخواست واسه منابع کم پیدا مثل آب آشامیدنی، وابستگی بیش ازاندازه نواحی میزبان به گردشگری، رفتار ناجور و نبود حساسیت فرهنگی گردشگران باشه. برنامه ریزی واسه گردشگری پایدار یکی از موضوعات موردبحث میان محققان و مجریان امر گردشگریه. به طورکلی هدف از برنامه ریزی و مدیریت گردشگری دهاتی ایجاد توازن بین درخواست و توانایی های اینه تا این که موجب کاهش نا آرومی شه و بدون این که منابع داهات رو به کاهش بذارن از داهات بیشترین به کار گیری شه. باید گفت که : – همه مشاغل محلی گردشگری مستقیماً واسه جوامع محلی به درد بخور نیستن، به خاص وقتی که علاقه مندانی بیرون از داهات در پیشرفت گردشگری فعالیت و رقابت می کنن؛ – توقع بازدیدکنندگان نواحی دهاتی کمتر از گردشگران جای های شهری یا ساحلی نیس و پس اون ها هم درخواست شکل های جور واجور جورواجور جاذبه ها و امکانات باکیفیت مطلوب رو دارن؛ – گردشگری می تونه راه حل مؤثری واسه اصلاح و تجدید زندگی نواحی دهاتی باشه؛ – هر کدوم از سیاست های گردشگری باید با سیاست های گسترده تر در این مورد هماهنگ باشه؛ – می توان از گردشگری به عنوان یه کارگشا یا توجیهی واسه بهبود خدمات عمومی، پایه ای و حمل ونقل در نواحی دهاتی به کار گیری کرد؛ و از نظر منطقه ای مهم ترین شکل پیشرفت گردشگری، الگوییه که طبق همکاری ناحیه ای و بین منطقه ای استوار باشه. گردشگری خونه های دوم هم مثل دیگه الگوهای گردشگری دهاتی می تونه اثرات زیادی بر نواحی دهاتی داشته باشه. در بعضی موارد این اثرات سودمنده. مثلا ممکنه مساکن قدیمی در روستاها بازسازی و یا تبدیل به مساکن جدید شن که علاوه بر زیباسازی روستاها، واسه مردم روستاها هم زمینه اشتغال موقت و یا دائمی جفت و جور کنن. درآمد فروشگاه های محلی رو بالا ببرن و تسهیلات دیگری جفت و جور کنه. بااین حال گسترش خونه های دوم می تونه اثرات منفی بر نواحی دهاتی داشته باشه. گسترش خونه های دوم می تونه با برهم زدن زیبایی چشمی روستاها و تخریب پوشش گیاهی، به محیط روستاها آسیب برسونه. در گسترش خونه های دوم در نواحی دهاتی به زیبایی و توازن اون ها توجه کمی شده . البته اثرات اجتماعی مالکیت خونه های دوم باید بیشتر موردتوجه قرار گیرد؛ به خاص این که: – گسترش خونه های دوم امکان ساخت خونه واسه مردم محلی رو کاهش می دهد. این مورد در مناطقی که سیاست های برنامه ریزی ساخت مساکن جدید رو محدود می کنه، بیشتر مشاهده می شه؛ – افزایش درخواست خرید خونه های دوم در نواحی دهاتی قیمت این خونه ها رو به حدی بالا می برد که مردم محلی توان خرید خونه رو ندارن؛ – جوانان به دلیل مشکلات سکونت در جوامع محلی، به شهرها مهاجرت می کنن و اینجوری ساختار اجتماعی جوامع دهاتی برهم می خورد؛ و جمله ثروتمندان غیر دهاتی به نواحی دهاتی می تونه دلیل خشم افراد محلی شه و فرهنگ اون ها رو کمرنگ کنه؛ با اینکه خیلی از تحقیقات نشون داده که صاحبان خونه های دوم تلاش می کنن خود رو با جوامع محلی وقف بدن. پس یکی از مسائلی که برنامه ریزان گردشگری دهاتی با اون روبه رو ان، ایجاد توازن بین درخواست ساکنان پولدار شهری واسه خرید یا ساخت خونه های دوم در نواحی دهاتی با نیازای جوامع محلی در مورد تأمین مسکنه. چند نکته در پیشرفت پایدار گردشگری دهاتی پیشرفت پایدار گردشگری، پیشرفت ایه که در اون توازن و تعادل، حفظ ارزش ها و کیفیت اخلاقیات و اصول اقتصادی و هم مزیت های اقتصادی همه به همراه هم دیده شده و تلاش می شه تا پیشرفت ای عالی و متعادل و همه جانبه جانشین پیشرفت فقط اقتصادی شه. در این دیدگاه پیشرفت گردشگری با به کار گیری منابع موجود به گونه ایه که علاوه بر جواب دادن به نیازای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و قوانین قانونی جامعه و انتظارات گردشگران بشه وحدت و اتحاد، هویت فرهنگی، سلامت محیط زیست، تعادل اقتصادی و رفاه مردم محلی رو تأمین کرد. پس پیشرفت گردشگری در نواحی دهاتی ازیک طرف می تونه نقش مهمی در جور واجور سازی اقتصاد جوامع دهاتی داشته و جفت و جور کننده بستر و زمینه ساز پیشرفت پایدار دهاتی باشه و از طرف دیگر وسیله ای واسه تحریک رشد اقتصاد ملی (از راه شکست دادن انگاره های پیشرفت نیافتگی و بهبود استانداردهای زندگی مردم محلی) به حساب آید. به هرحال اگه گردشگری دهاتی و مالکیت خونه های دوم طوری مناسب برنامه ریزی و
پول-نام-تصویر
مدیریت شه، می تونه خالق یا محرک یه پروسه پیشرفت یافته واسه حصول به پایداری پی
شرفت در نواحی دهاتی و هم پایداری جوامع محلی در کلیه زیرشاخه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و خود صنعت گردشگری باشه. در بعضی از کشورها، گردشگری دهاتی از راه مالکیت (و نه اجاره) خونه های دوم، ابزاری واسه پیشرفت پایدار نواحی دهاتی بوده. با در نظر گرفتن دیدگاه ها و عقیده ها جور واجور در مورد گردشگری دهاتی می توان بیان داشت که گردشگری دهاتی از یه سو با جفت و جور آوردن فرصت های جدید واسه خیلی از روستاها به عنوان وسیله ایه که به جوامع دهاتی زندگی دوباره می دهد و موجب پیشرفت این نواحی می شه و این سکونتگاه ها رو پابرجا نگه می داره و از طرف دیگه پیشرفت بدون برنامه ریزی اون دلیل آسیب های اجتماعی و زیست محیطی در سکونتگاه های دهاتی می شه. البته این که کدوم یه از الگوهای گردشگری دهاتی مالکیت خونه های دوم، اجاره خونه های دوم، اقامت در مراکز اقامتی دهاتی و … نقش بیشتری می تونه در پیشرفت پایدار نواحی دهاتی داشته باشه، بستگی به امکانات و شرایط محلی و هم چگونگی برنامه ریزی و مدیریت گردشگری در هر ناحیه داره. خونه های دوم از آثار و نتیجه های گردشگری در نظام کالبدی و بافت سکونتگاهی روستاهاییه که پذیرای گردشگران و موندگاری موقت اون ها واسه بهره گیری از چشم اندازه ها و شرایط مطلوب روستاها هستن. در کشورمون و در نواحی کوهستانی شمال کشور، با اینکه نفوذ و گسترش اتفاق خونه های دوم بسیار قدیمه، ولی در دهه گذشته تحت اثر بهبود شبکه های ارتباطی و شناساندن توانمندی های این مناطق و در کنار اون اشباع محدوده های جلگه ای و ساحلی، روند گسترش اون سرعت زیادی داشته. همون طوری که گفته شد اگه گردشگری دهاتی و مالکیت خونه های دوم طوری مناسب برنامه ریزی و مدیریت شه، می تونه خالق یا محرک یه پروسه پیشرفت یافته واسه حصول به پایداری پیشرفت در نواحی دهاتی و هم پایداری جوامع محلی در کلیه زیرشاخه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و خود صنعت گردشگری باشه. گردشگری دهاتی بخشی از بازار گردشگری و منبعی واسه اشتغال و درآمد بوده و می توان اون رو وسیله مهمی واسه پیشرفت اقتصادی- اجتماعی و اکولوژیکی جوامع محلی به حساب بیاره. به منظور نابود کردن اثرات منفی حاصل از گردشگری خونه های دوم در نواحی دهاتی هم لازمه برنامه ریزان گردشگری دهاتی با به کار گیری راهکارهایی در جهت ایجاد توازن بین درخواست ساکنان پولدار شهری واسه خرید یا ساخت خونه های دوم در نواحی دهاتی با نیازای جوامع محلی در مورد تأمین خونه قدم بردارن و از نابودی بافت قدیمی و کالبدی روستاها و محیط زیست خوشگل و بکر این نواحی جلوگیری کنن و زمینه های اشتغال دهاتی رو از راه کارآفرینی واسه ساکنان محلی جفت و جور کنن تا به اقتصاد مردم محلی هم کمک کنه. با امید به اینکه با خونه های دوم بیش تر از قبل آشتی کنیم و تماشاگر آلودگی کم تر و تخریب کم تر بافت دهاتی ایران در میدون گردشگری پایدار باشیم. جفت و جور شده در سایت ما

دیدگاهتان را بنویسید