اثر همسالان در رشد مشارکت جویی

گروه همسالان در دوره نوجوانی از افرادی تشکیل می شود که از حیث سن زمانی و عقلی به هم نزدیک هستند و میان خود یک وحدت ناگسستنی ایجاد می کنند که وضع اجتماعی خاص و معینی در زندگی دارند(صافی،1380).  گاهی اثر گروه در این دوره از زندگی، بیش از اثر خانه و مدرسه است. به تدریج که نوجوانان به رشد و کمال و نضج نزدیک می شود از گروه خود کمتر پیروی می­کند و شدت انتصابش به آنها کاهش می­یابد گروه همسالان ، فعالیت های خاصی دارند که آن را از سایر اجتماعات مشخص می کند( دی روزیر و توماس[1]، 2003). بعلاوه در انتخاب افرادش از اصول و مقرات خاصی پیروی می کند و آثار خوب و بدی در روحیه نوجوانان منصوب بدان می گذارد،  که به اختصار شرح داده می­شود :

 

1-مظاهر فعالیت در گروه همسالان :

فعالیت فرد در هر گروه از تعامل موجود میان او و افراد دیگر، آداب و رسومی که گروه برای خود مقرر داشته است، آداب و رسومی که برای افراد خود فرض و لازم می کند و فضای اجتماعی که بر آن حکم فرماست متأثر می شود از این رو نوجوانان می خواهند که در پوشاک، زبان ، لهجه، الفاظ و اسلوب، از دوستانش تقلید کند. چنان که مانند ایشان عمل می کند و سخن می گوید. این نوع گروه ها از افرادی تشکیل می شوند که هر یک از محیط فرهنگی خاصی است ودر دگرگونی جامعه اثر می گذارد. اختلاف طبقات موجود در گروه، طبقات پایین را تحریک می­کند که برای همسطح بودن با طبقات بالا ، به فعالیت های علمی و اجتماع بپردازند  و در کار های گروهی با همدیگر مشارکت می­کند.

 

2-انتخاب افراد گروه :

از آزمایش­هایی که در این خصوص به عمل آمده اند چنین نتیجه گیری می­شود که گروه همسالان با هر یک از افراد خود شرط می کند که نسبت به دوستانش مخلص باشد و از هر نوع سخن چینی و جاسوسی خودداری کند. در رفتار و روش خود پاکدامن باشد، احترام دوستان خود را نگه دارد، در مواقع ضروری به ایشان کمک کند، امین و محتاط و مسلط بر خود باشد، از شنیدن فکاهیات شاد و شهود و خود نیز گاهی گفتنی های فکاهی بگوید، کینه توز و زشت خوی نباشد و به فرمانروایی و حکمرانی بر دوستان و مردم نکوشد. و در امور مختلف گروه مشارکت فعال داشته باشد(فولیگینی و همکاران[2]، 2001).

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   آموزش مهارت های جرات ورزی به رضایت زناشویی

 

 

3-اهمیت و آثار گروه :

فرد در دوران نوجوانی نه کودک است و نه بالغ، به همین جهت به گروه و جمعیتی نیازمند است که به سطح رشد و مظاهر و فعالیت و فهم او پاسخ دهد و آن را بفهمند تا فرد واقعی خود را میان دوستانش در یابد. و بتواند در امور گروهی بدون احساس حقارت مشارکت کند و بدین وسیله به توانایی خود بیافزاید. گروه همسالان به این معنا، یکی از عوامل ضروری برای رشد تکامل مشارکت جویی نوجوانان است و اهمیت آن در تربیت فرد بیش از والدین و معلمان می باشد زیرا همین گروه است که محیط مناسب برای ایجاد عادت به مشارکت جویی، به گفتگوی اجتماعی، مهارتها و ارتباط ها را فراهم می­کند و روح و وابستگی به یک جمعیت را در او رشد و پرورش می دهد. استعداد های اجتماعی او را آشکار می سازد، در نتیجه میزان رهبری، پیشوایی، اطاعت و فرمانبداری، حدود سازگاری خود را درک می­کند. همچنین، در رشد اخلاقی و میزان قبول مقیاس­های اخلاقی موثر است و نوجوانان را در مرحله عدم اطمینان خاطر به علت رهایی از تسلط خانواده کمک می کند. علاوه بر این­ها فرد را برای زندگی آینده و دوست داشتن اجتماع آماده می کند( خدایاری ، 1373 ).

[1] .DeRosier& Thomas

[2] .Fuligini et al.