تعاریف سرمایه در گردش

تعریف واژه سرمایه در گردش در متون حسابداری، دارایی های جاری منهای بدهی های جاری است و نشانگر میزان سرمایه‌گذاری شرکت در وجه نقد، اوراق بهادار قابل فروش، حساب های دریافتنی تجاری و موجودی مواد و کالا منهای بدهی های جاری است. برخی، سرمایه در گردش را به‌وسیله مجموع دارایی ها و بدهی های جاری معنی می‌کنند و اختلاف آنها را به‌عنوان سرمایه در گردش خالص بیان می‌کنند. به‌عبارت دیگر، سرمایه در گردش خالص، معرف آن بخش از دارایی های جاری است که بر بدهی های جاری فزونی دارد و از طریق وام گرفتن بلندمدت و حقوق صاحبان سرمایه، پشتیبانی شده است (شباهنگ،1381)

سرمایه در گردش یک شرکت مجموع مبالغی است که در دارایی های جاری سرمایه گذاری می شود.(رهنمای رودپشتی و همکاران،1387)

“سرمایه در گردش” همان دارایی های جاری یک واحد تجاری است که می توان شامل بانک، حساب های دریافتنی و موجودی کالا باشد. سرمایه در گردش یک معیار مالی است که میزان نقدینگی لازم برای عملیات جاری رانشان داده و درجه انعطاف پذیری مالی واحد تجاری را اندازه گیری می کند. انعطاف پذیری مالی عبارت از توانایی واحد تجاری مبنی براقدام موثر جهت تعیین میزان و زمان جریان نقدی آن می باشد به گونه ای که واحد تجاری بتواند در قبال رویدادها و فرصت های غیر منتظره واکنش نشان می دهد. مجموعه صورت های مالی اطلاعاتی را که جهت ارزیابی انعطاف پذیری واحد تجاری مفید است منعکس می کند. (آپوهامی،2010)

به طور کلی سرمایه در گردش به دارایی های جاری یا کوتاه مدت شرکت که عبارتست از: وجه نقد، حساب های دریافتنی، موجودی و اوراق بهادار قابل فروش اطلاق می گردد.(آپو هامی،2010)

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   خدمات کفسابی در تهران ، کرج و...