هولدن۲۵،۲۰۰۰: ۲۵). با وجود تعاریف متعدد ارائه شده، بسیاری از محققان، صاحب نظران و مجامع علمی- تحقیقاتی بین المللی، تعریف سازمان جهانی گردشگری را پذیرفته و آن را به رسمیت شناخته اند: «جهانگردی به عمل فردی که به مسافرت می رود و درآن مکان که خارج از محیط زندگی وی است برای مدتی کمتر از یک سال جهت تفریح، تجارت و دیگر اهداف اقامت نماید، گفته می شود (سازمان جهانی جهانگردی World tourism organization).
گردشگری به مجموعه فعالیتی اطلاق می شود که در جریان مسافرت یک گردشگر اتفاق می افتد. این فرایند شامل هر فعالیتی از قبیل برنامه ریزی سفر، مسافرت به مقصد، اقامت، بازگشت و حتی یادآوری خاطرات آن نیز میشود. همچنین فعالیت هایی را که گردشگر به عنوان بخشی از سفر انجام می دهد نظیر خرید کالاهای مختلف وتعامل میان میزبان و مهمان را نیز در بر می گیرد. به طور کلی می توان هرگونه فعالیت و فعل و انفعالی را که در جریان سفر یک سیاحتگر اتفاق می افتد را گردشگری تلقی کرد.
این تعریف چهار مرحله از فعالیت مصرف کننده را در بر می گیرد:
• اقدامات اولیه نظیر کسب اطلاعات، پرس و جو از اقوام و دوستان، نگهداری جا یا برنامه ریزی برای یک بازدید روزانه و آماده شدن برای سفر.
• مسافرت به مقصد و بالعکس که احتمالاً شامل توقف شبانه در مسیر نیز میشود.
• فعالیت هایی که در مقصد انجام می شود و ممکن است به صورت یکنواخت یا بسیار متنوع باشد.
• فعالیت های بعد از سفر نظیر چاپ عکس و گفتگو و بحث در مورد تجارب سفر(هال۲۶،۲۰۰۱: ۱۰) .
« جهانگردی دارای شکل های متمایز زیر است:
۱- جهانگردی بومی یا داخلی( Domestic): ناظر بر افراد مقیم هر کشور که فقط در داخل همان کشور سفر می کنند.
۲- جهانگردی درون مرزی یا خارجی ها(Inbound Tourism): ناظر بر افراد غیر مقیم در هر کشور که در همان کشور سفر می کنند.
۳- جهانگردی برون مرزی یا خارجی(Outbound Tourism): ناظر بر افراد مقیم هر کشور است که به کشور دیگری سفر می کنند (فنل،۲۰۰۳: ۲۵).
از لحاظ آماری، آن دسته از مسافرانی که حداقل یک شب را در اقامتگاه های خصوصی و جمعی کشور میزبان نمی گذرانند، همچون مسافران کشتی های تفریحی که شب را در عرشه می گذرانند، مسافرانی که شب را در قطار سپری می کنند یا مسافرانی که به صورت عبوری( تزانزیت ) چند ساعت در فرودگاه ها توقف دارند، کارگران خارجی، مهاجران موقتی یا دائمی، کوچ نشینان، اعضای نیروهای مسلح، نمایندگان کنسولی و دیپلمات ها، جهانگرد محسوب نشده، در آمارهای جهانگردی محاسبه نمی شوند.» (سینایی، ۱۳۸۲: ۱۵-۱۶).
گردشگری فعالیتی است که دارای تفاوت های اساسی با سایر فعالیت های اقتصادی می باشد. این فعالیت حتی با بخش خدمات نیز دارای مرزهای مشخصی است؛ گردشگری خدمات صرف نیست بلکه ترکیبی از کالاها و خدمات مانند حمل و نقل، تسهیلات و منابع طبیعی است که به توالی به مصرف می شوند. طبیعت و منابع طبیعی بخش مهمی از کل نهاده های مورد نیاز بخش گردشگری هستند که عموما قابل قیمت گذاری نمی باشند. طبیعت به عنوان عنصر اصلی در گردشگری، میتواند منافع متنوعی برای گردشگران داشته باشد، لذا ترکیب متنوع کالاهای طبیعی و غیر معمول گردشگری متناوباً در کشورهای مختلف جهان عرضه می‌شوند و نیاز به تحلیل های اقتصادی خاص دارند چرا که برخی از آنچه که در جریان خدمات گردشگری عرضه میشود ممکن است صرفاً کالا باشد مثل صنایع دستی که گردشگران از محل گردشگری خود خریداری میکنند (لاندبرگ و مینک۲۷،۱۹۹۵: ۱).
صنعت گردشگری یکی از بزرگترین و پربازده‌ترین فعالیتهای اقتصادی در دنیا است که بالاترین میزان ارزش افزوده را ایجاد می‌کند و بطور مستقیم و غیر مستقیم، سایر فعالیتهای اقتصادی و فرهنگی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. گردشگری یکی از منابع عمده درآمدزایی و ایجاد اشتغال در جهان به شمار می‌آید به طوریکه حتی از آن به عنوان صنعت اول دنیا یاد می‌کنند. بسیاری از کشورها همچون اسپانیا، فرانسه و ایتالیا بخش اعظمی از درآمد ارزی خود را از طریق گردشگری به دست می‌آورند. گرچه گردشگری به تنهایی نمی‌تواند منجر به توسعه کشور شود ولی با ورود گردشگر به تدریج نیاز به تغییر و ایجاد امکانات برای اقامت، جابجایی و سایر فعالیتهای مربوطه، توسعه را نیز در پی خواهد داشت و در دراز مدت باعث افزایش امکانات و تاسیسات خواهد شد (ایلدری،۱۳۸۶: ۲۲-۲۰).
بر اساس گزارش سازمان جهانی گردشگری در سال ۲۰۰۶ تعداد ۸۳۵ میلیون جهانگرد جابجا شده اند که این جهانگردان حدود ۸۰۰ میلیارد دلار هزینه کرده اند. این در حالی است که سهم ایران از صنعت گردشگری جهانی در سال ۲۰۰۶ کمتر از یک دهم درصد بوده است و علی رغم اینکه ایران، طبق نظر یونسکو یکی از ده کشور دارای جاذبه های گردشگری است ولی آمارهای موجود گویای ضعف صنعت گردشگری کشور می باشد و نارسایی های موجود باعث عدم توفیق در جذب جهانگردان به میزان توانمندی های کشور شده است (کاظمی، ۱۳۸۵: ۱۵۲).
بخش خدمات مرتبط با گردشگری و مسافرت شامل: ۱- هتل و رستوران ( از جمله پذیرایی)، ۲- خدمات موسسات مسافرتی و دایر کنندگان تورها، ۳- خدمات مربوط به راهنمایی گردشگران، ۴- سایر موارد میباشد.
۴-۵-۱- گردشگری الکترونیک
یکی از حوزههای جدید در گردشگری، گردشگری الکترونیک است. برخی از سرویس های گردشگری الکترونیک عبارتند از :
۱- اطلاع رسانی الکترونیکی شفاف، دقیق و معتبر
۲- اخذ ویزای الکترونیکی
۳- سیستم های رزرو هتل ها، مراکز تفریحی و سیاحتی
۴- فروش و اخذ اینترنتی بلیط هواپیما، اتوبوس و قطار
۵- برنامه ریزی سفر ( برنامه ریزی مقصد)
۶- هتلداری الکترونیکی و بسیاری از سرویس های دیگر که به روز ایجاد می شوند.
۴-۵-۲- شیوههای عرضه خدمات گردشگری
شیوههای عرضه خدمات گردشگری شامل موارد ذیل است:
شیوه عبور از مرز: این شیوه برای خدمات گردشگری چندان کاربرد ندارد. تنها ممکن است مواردی مثل تهیه مجموعههای آموزشی مربوط به گردشگری و عبور آن از مرز و استفاده در کشور محل حضور مصرفکننده را بتوان برای این شیوه بیان کرد.
شیوه حضور در خارج: در این شیوه که رایجترین شیوه عرضه خدمات گردشگری است، مصرفکننده با خروج از کشور خویش و حضور در کشور مقصد گردشگری از خدمات هتل و رستوران و نیز راهنمایان تورها بهرهمند میشود.
شیوه حضور تجاری: در این شیوه عرضهکننده ابتدا موسسهای مثل موسسات مسافرت و گردشگری و موسسات برگزارکننده تورهای گردشگری یا هتل یا رستوران در کشور مقصد تاسیس میکند، سپس از طریق بنگاههای مذکور به عرضه خدمات به مصرفکنندگان میپردازد. هتلهای زنجیرهای که در کشورهای مختلف صاحب شعبه هستند، نمونهای از کاربرد این شیوه میباشند. در ایران موسسه گردشگری خارجی ثبت نشده است. به موجب ماده ۴ آیین نامه نظارت بر تاسیس و فعالیت دفاتر خدمات مسافرتی، سیاحتی، جهانگردی و زیارتی مصوب ۱۳۸۰ یکی از شرایط صدور مجوز، داشتن تابعیت ایرانی(هم اشخاص حقیقی و هم اشخاص حقوقی) است. تبصره این ماده نیز میافزاید، مجوز تاسیس و فعالیت دفتر برای اتباع بیگانه فقط در قالب اشخاص حقوقی صادر میشود.
شیوه انتقال اشخاص حقیقی: انتقال اشخاصی که به عنوان راهنمای تور، فعالیت میکنند، مثالی از استفاده از این شیوه است. همچنین هتلها و رستورانهایی که در کشورهای دیگر اقدام به ایجاد شعبه میکنند ممکن است ترجیح دهند تا از کارکنان خود برای کار در شعبات خویش استفاده کنند که در این صورت با اعزام این افراد به محل بنگاه عرضهکننده خدمات گردشگری، از شیوه انتقال اشخاص حقیقی استفاده شده است. ممکن است افرادی که در زمینه گردشگری، رستوران داری و هتلداری صاحب تخصص هستند، به منظور بازاریابی به کشور دیگری سفر کنند. در این موارد که شخص به قصد بازاریابی گردشگری به کشور دیگری سفر میکند تا به تحقیق و بازاریابی برای خدمات گردشگری بپردازد و نتایج آن را در اختیار عرضهکنندگان خدمات گردشگری قرار دهد، از شیوه چهارم استفاده شده است.
۴-۶- خدمات ارتباطات
زیر بخش های بخش خدمات ارتباطات عبارتند از : ۱- خدمات پستی، ۲- خدمات با استفاده از پیک، ۳- خدمات مخابرات( شامل خدمات تلفنی صوتی،خدمات انتقال داده ها به صورت بسته سوئیچ شده، خدمات انتقال داده ها به صورت مدار سوئیچ شده، خدمات تلکس، خدمات تلگراف، خدمات دورنگار، خدمات مدار اجاره ای خصوصی، پست الکترونیک، پست صوتی، بازیافت اطلاعات به طور مستقیم و از پایگاه اطلاعاتی، مبادله داده های الکترونیکی، خدمات دورنگار با ارزش افزوده یا به صورت تقویت شده، پردازش اطلاعات یا داده ها به صورت مستقیم ، سایر موارد)، خدمات سمعی و بصری( شامل خدمات مربوط به تولید و توزیع تصاویر متحرک و نوار ویدئویی، خدمات مربوط به نمایش تصاویر متحرک، خدمات رادیویی و تلویزیونی، خدمات مربوط به پخش رادیویی و تلویزیونی،ضبط صدا، سایر موارد)اطلاعات: اساساً هر آنچه که قابلیت دیجیتالی شدن را داشته باشد- برحسب مجموعه ای از بیت ها کد گذاری می شود- اطلاعات است. در این راستا، امتیازات بازی ها، کتب، پایگاه های داده، مجلات، فیلم ها، موسیقی، قیمت سهام و صفحات وب همگی کالاهای اطلاعاتی هستند. برخی اطلاعات ارزش تفریحی دارند، برخی ارزش کسب و کار دارند. بدون توجه به منبع ارزش، مردم تمایل دارند برای اطلاعات هزینه پرداخت نمایند. تولید اطلاعات بسیار پرهزینه ولی باز تولید آن ارزان است.
بکار گیری فناوری اطلاعات و ارتباطات باعث کاهش رویه های اداری، پخش و توزیع ارزان و بهره وری اطلاعات و ایجاد مدل های جدید کسب و کار که کاراتر و بهره ورتر از مدل های قدیمی هستند، می شوند. برای مثال مطالعات اخیر در صنعت حمل و نقل در لهستان نشان داد که سهم بازار شرکت های حمل و نقلی که از نرم افزارهای پیچیده استفاده می کنند از ۴۵ درصد به ۶۰ درصد در سال ۲۰۰۱ افزایش یافته است (پیاتکوواسکی و وان۲۸،۲۰۰۲: ۱۰). پیشرفت فناوری در بیشتر بخش های سنتی مانند خدمات مالی، خدمات تجاری و صنایع توزیع و خرده فروشی باعث افزایش بهره وری شده است؛ بدین معنی که فناوری اطلاعات برای بنگاه، انجام بهتر و کاراتر فعالیت های یکسان را با هزینه های کمتر ممکن ساخته است. این نکته به ویژه برای بخش هایی از قبیل بخش خدمات( بهداشت، بیمه، بانکداری و …) که به شدت، اطلاعات بر هستند، مصداق بیشتری دارد (محمودزاده،۱۳۸۴: ۱۰۵).
۴-۶-۱- واسطه ها در ارتباطات الکترونیک
واسطه ها و تأمین کنندگان خدمات ارتباطات الکترونیک نقش اصلی را در برقراری ارتباطات الکترونیک دارند (صادقی، ۱۳۸۹: ۲۱۸). در فضای مجازی و مبادلات الکترونیک اشخاص متعدد در برقراری ارتباط، ذخیره و انتقال داده ها دخیل هستند که از جمله عبارت از موارد زیر می باشند.
۱- ایجاد

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه ارشد درمورد انحراف معیار، بهزیستی روانشناختی، گروه کنترل، رضامندی زناشویی
دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید