در چند دهه اخیر کمتر کسی تصور می کرد که ورزش به صورت یک کالا یا محصول تجاری در سیستم اقتصادی جامعه نقش موثر داشته باشد. در گذشته آنچه از ورزش برای جامعه مطرح بود بیشتر نقش تفننی و سرگرمی آن مورد توجه بود.به عبارت دیگر ورزش عمدتا به صورت غیر حرفه ایی و آماتور انجام می شد و دولت ها نقش محوری در برنامه ریزی ، سازماندهی  و اجرای برنامه های ورزشی ایفا می کردند.اما امروزه در بسیاری از کشورها وضعیت به کلی تغییر پیدا کرده است.سازمان های تجاری و شرکت های بزرگ اقتصادی وارد فعالیت و سرمایه گذاری در حوزه ی ورزش شده اند.آنها برای انواع رشته ها و شکل های مختلف ورزش برنامه ریزی می کنند و دخالت دولت ها را در امر سرمایه گذاری به حداقل رسانده اند.به طوری که می توان ادعا کرد که ورزش های تجاری هم اکنون محور فعالیت های ورزشی در جهان ورزش قرار گرفته است.امروزه از ورزش و رویدادهای ورزشی به عنوان راهی برای دریافت امتیازات و کسب منافع از طریق فروش بلیط ، عواید حاصل از فروش امتیاز پخش مسابقات با رسانه های گروهی به ویژه تلویزیون و کسب درآمد از طریق ارائه خدمات جنبی در ورزشگاه ها در طول مسابقات ارزسابی می شود .شرکت های تجاری و مالکان تیم های ورزشی به منظور کسب درآمد بیشتر ، با شیوه های مختلف تبلیغی در برنامه ریزی و زمان بندی مسابقات و پوشش آنها توسط رسانه ها تاثیر گذار بوده و نقش تعیین کننده ایی دارند. شرکت های رسانه ای مالک بسیاری از تیم های ورزشی بوده و حمایت کننده ی اصلی ورزشی در سطوح مختلف هستند.نام ها ی شرکت های تولید کننده وسایل و تجهیزات ورزشی اغلب تداعی کننده مسابقات معتبر ورزشی در جهان ورزش است.درواقع بسیاری از رشته های ورزشی چه به صورت قهرمانی و چه در شکل تفریحی هم اکنون به مثابه شرکت های بزرگ تجاری عمل می کنند و سرمایه گذاران خصوصی و صاحبان باشگاه ها آنها را به بازارهای تجاری و کسب درآمد برای سهامداران ، حامیان و شرکت ها ی سرمایه داری تبدیل کرده اند.و بدین ترتیب تجارت در ورزش برای بسیاری از مردم به عنوان یک هدف اصلی در عرصه فعالیت های ورزشی تبدیل شده است.شرکت های بین المللی و چند ملیتی بزرگ در ورزش تشکیل شده و بازار های تولید و تجارت لوازم و تجهیزات ورزشی در بسیاری از کشورهای جهان را در اختیار و انحصار خود گرفته اند.(نادریان جهرمی ، 1389: 333)

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   دیدگاه های مرتبط با سلامت روان

گسترش ورزش حرفه ای در سطح جهان روندی فزاینده داشته و هر روز بر شمار باشگاههای ورزشی افزوده می شود و افزایش ظرفیت اقتصادی نمودن فعالیت در این عرصه را لازم می سازد، اما روند توسعه و حجم سرمایه مورد نیاز فعالیت های ورزشی در سطوح حرفه ای، دولتها را از نظر تامین مالی اعتبارات و بودجه مورد نیاز با دشواریهایی روبرو کرده است. از این رو سرمایه گذاری در بخش ورزش حرفه ای از انحصار دولتها خارج و برای بخش خصوصی زمینه فعالیت در ورزش حرفه ای فراهم شده است. این سرمایه گذاریها هرچند به توسعه ورزش کمک کرده است اما این بخش را به سوی تجاری شدن هدایت کرده است. به گونه ای که امروزه به ورزش حرفه ای همچون یک کالا نگریسته می شود.(پارسامهر، 1390: 12)

ورزش دیگر یک فعالیت تفننی نیست بلکه به یک صنعت پررونق بخصوص در کشورهای پیشرفته تبدیل گردیده است، چنانکه حجم سرمایه‌گذاریهای انجام شده هم در بخش حرفه‌ای و هم در بخش همگانی بسیار زیاد می‌باشد. فوائد مادی و غیرمادی ورزش را نمی‌توان نادیده گرفت. هم از بابت منافع مادی آنی که برای شرکتهای تجاری صنعتی به دنبال می‌آورد و هم از بابت منافع درازمدتی همچون افزایش سطح سلامت و تندرستی بهره‌گیری بهتر از نیروی کار و افزایش اشتغال در بخش‌های ورزشی و غیرورزشی به دنبال می‌آورد. لذا لازم هست تا دولتها برای بهره‌گیری از مزایای درازمدت ورزش آن‌را یک کالای سرمایه‌ای به حساب آورده و برای رونق آن بخصوص در بخش همگانی توجه لازم را برای پیشرفت آن مبذول دارند.(کریس[1] ، 2001 : 124)

[1] chris