پایان نامه ها

منبع پایان نامه ارشد درباره حمل و نقل، متصدی حمل، حمل ونقل هوایی، حمل و نقل هوایی

دانلود پایان نامه

نخواهد بود. برای پیوستن به معاهده لازم است، معاهده طبق مقررات داخلی هر کشور تصویب و اسناد آن به امین معاهده که دولت لهستان می‌باشد، تسلیم شده باشد. بعضی دادگاه‌ها، کشورهایی را که بعد از انعقاد معاهده استقلال یافته‌اند به دلیل عضویت دولت‌های حاکم بر آنها (قبل از استقلال) در معاهده، عضو معاهده به شمار آورده‌اند. به عنوان مثال در پرونده‌ای، دادگاه فرانسه، لبنان را عضو معاهده دانسته است. در قضیه لائوس، ویتنام عضو معاهده دانسته شد؛ هر چند این کشور معاهده مزبور را تصویب نکرده بود. دلیل دادگاه این بود که فرانسه قبل از استقلال این کشورها معاهده مزبور را تصویب نموده بود و آنها پس از استقلال معاهده را رد نکرده‌اند. (مانکیویز ،28:1981)
بلیت مسافر نشانه قرارداد است و شخص خسارت دیده با استناد به آن و مشخص نمودن نقاط مبدأ و مقصد اجرای مفاد معاهده را درباره خود خواستار می‌شود. عدم وجود بلیت مانع اجرای معاهده نیست. در این صورت شخص خسارت دیده می‌تواند به برنامه و مدارک متصدی حمل و نقل استناد کند.
معاهده در مورد حمل و نقل با « هواپیما » اجرا می‌شود. معاهده هواپیما را تعریف ننموده است ولی مفهوم عرفی هواپیما، مشکلی در این زمینه باقی نمی‌گذارد. مراجعه به رویه قضایی نشان می‌دهد که اگر حمل ونقل به وسیله بالون صورت گیرد، معاهده ورشو همچنان اجرا می‌گردد. نکته قابل ذکر این است که اگر بخشی از حمل ونقل به وسیله هواپیما و بخشی دیگر به وسیله وسایل نقلیه دیگر انجام گیرد، معاهده فقط در مورد بخشی که با هواپیما صورت گرفته است قابل اجرا خواهد بود.
با عنایت به ماده‌ی1 معاهده ورشو، برای اجرای معاهده، باید هزینه حمل پرداخته شده باشد. حمل مجانی فقط در صورتی مشمول معاهده ورشو خواهد بود که توسط متصدی انجام گیرد که حمل و نقل مسافر یا کالا کار اصلی آن متصدی محسوب می‌شود؛ مثلاً اگر هواپیمای ایران ایر به قصد تشویق، تعدادی دانشجو را به طور مجانی به لندن حمل کند، معاهده ورشو در مورد آن اجرا خواهد گردید. ولی اگر یک هواپیمای دولتی، مسافری را مجانی حمل نماید معاهده ورشو در مورد وی اجرا نمی‌گردد. در پرونده‌ای«محل توقف توافق شده» بدین صورت تعریف شده است: محلی که وسیله اجرای قرارداد (هواپیما) برای اجرای قرارداد حمل و نقل، صرف نظر از علت فرود، طی مسیر خود در آنجا توقف کند. بروز حادثه نظیر فرود اضطراری در قابلیت اجرای معاهده تاثیر ندارد. در خصوص« محل های توافق شده برای توقف» فرض بر این است که به آن محل در برنامه ساعات متصدی حمل و نقل اشاره شده باشد، اگر چه تک تک آنها به طور مشخص و معین در مدارک تسلیم شده به مسافر ذکر نشده باشد. نکته قابل ذکر این است که محل توقف در مسیر پرواز به عنوان مقصد پرواز تلقی نخواهد شد.
جنبه بین‌المللی بودن قرارداد به نحوی که درآن ذکر شده است به قصد و نیت طرفین بستگی دارد. در موارد زیر معاهده ورشو اجرا نمی‌گردد:
1. معاهده، حمل ونقل هوایی بین‌المللی را که توسط موسسات ناوبری هوایی به منظور پروازهای آزمایشی یا تجربی برای برقراری سرویس های منظم در راههای مشخصی صورت گیرد، شامل نمی‌شود.(ماده 34 کنوانسیون ورشو)
2. این معاهده، حمل و نقل هوایی را که در وضعیت فوق العاده و در خارج از حدود فعالیت عادی متصدی حمل ونقل به انجام رسد، شامل نمی‌شود؛ به عنوان مثال، اگر موتور هواپیمایی صدمه ببیند و یک هواپیمای مسافربری که در صدد حمل یک موتور تازه یا لوازم یدکی به این هوایپما است دچار سانحه هوایی گردد، معاهده ورشو را نمی‌توان در مورد آن اجرا کرد؛ به عبارت دیگر نمی‌توان خسارت وارده بر هواپیمایی را که کار اصلی آن حمل لوازم یدکی نیست بر اساس معاهده ورشو محاسبه نمود و غرامت گرفت. ( ماده 34 کنوانسیون ورشو)
3. این معاهده حمل ونقل هوایی را که تحت مقررات عهدنامه‌های بین الملل پستی انجام می‌گیرند، شامل نمی‌گردد.(ماده 2 بند 2 کنوانسیون ورشو)
برخلاف عهدنامه‌های دیگر حقوق هوایی، معاهده ورشو در مورد حمل و نقل هایی هم که دولت انجام می‌دهد، اعمال می‌گردد. لیکن کشورها می‌توانند در ارتباط با این موضوع شرط عدم شمول آن را اعلام نمایند. قابل ذکر است که فقط ایالات متحده از این شرط استفاده کرده است.
سوال دیگری که ممکن است مطرح شود این است که مسافر کیست؟ آیا کارکنان هواپیمایی را می‌توان مطابق معاهده، مسافر نامید؟ دیدگاه‌های مختلفی در این زمینه وجود دارد. عده‌ای معتقدند که در مورد کارکنان هواپیما علاوه بر اجرای شرایط مندرج در قراردادهای شخصی، مقررات مربوط به حمل و نقل نیز باید اجرا گردد. (ورشور ،47:2003)
ولی از نظر معاهده، شخصی را می‌توان مسافر نامید که با داشتن قرارداد حمل و نقل به وسیله هواپیما حمل می‌شود. (ماده 3 کنوانسیون ورشو) معاهده منحصراً در مورد کسانی قابل اجراست که قراردادی بین آنان به عنوان مسافر و متصدیان حمل ونقل منعقد گردیده باشد. بنابراین با عنایت به مفاد معاهده، متصدیان حمل و نقل در برابر اشخاصی که قراردادی با آنها نداشته باشند، مسئول نیستند.
2-مدارک حمل و نقل
2-1-بلیت مسافر
برای حمل مسافر، متصدی باید بلیتی مشتمل بر موارد ذیل صادر نماید.
1- محل و تاریخ صدور
2- ذکر مبدأ و مقصد
3- توقف‌های مسیر (در صورت وجود)
4- نام و نشانی متصدی حمل ونقل
5- اطلاعیه ای ناظر بدین عنوان که مقررات معاهده ورشو در این حمل ونقل قابل اجراست.
زمانی که هیچ بلیتی صادر نشده، یا گم شده و یا ناقص بوده و ن
کات یاد شده در آن ذکر نشده باشد، قرارداد حمل و نقل و مفاد معاهده همچنان قابل اجرا خواهد بود، ولی در صورتی که متصدی، مسافری را بدون صدور بلیت قبول نماید، قادر نخواهد بود به محدودیت‌های مذکور در معاهده در خصوص مسئولیتش استناد نماید. سئوالی که مطرح می‌شود این است که برای متصدیانی که موارد مقرر در معاهده را رعایت نمی‌کنند چه ضمانت اجرایی در نظر گرفته شده است؟
مسئولیت متصدی مطابق معاهده ورشو، در صورتی که هیچ نوع بلیتی صادر ننموده باشد نامحدود خواهد بود. مطابق پروتکل لاهه، این قانون زمانی که بلیت فاقد اطلاعیه مربوط به قابل اجرا بودن معاهده ورشو باشد، نیز اجرا می‌گردد. (همان منبع ،49)

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه با موضوعکودکان و نوجوان، کودکان و نوجوانان، قانون مجازات، قانون مجازات اسلامی

2-2-رسید لوازم شخصی
ماده 4 معاهده ورشو متصدی حمل و نقل را به صدور رسید در مقابل حمل و لوازم شخصی مسافر ملزم می‌کند؛ بجز آن چه مسافر مسئولیت حمل ونقل آن را با بردن به داخل هواپیما به عهده می‌گیرد. رسید لوازم شخصی باید در دو نسخه تهیه شود. رسید لوازم شخصی همچنین باید به شماره سریال بلیت مسافر، تعداد و وزن بار، ارزش محموله بنا به اظهار مسافر در صورت تقاضای او، و بالاخره جمله‌ای که نشان بدهد بار به دارنده رسید تحویل داده خواهد شد. (جباری ،86:1381 )
2-3-بارنامه هوایی
بارنامه، سندی است که طبق آن حمل کننده متعهد می‌شود کالا را در برابر مبلغی به عنوان کرایه از یک نقطه به یک نقطه دیگر حمل نماید. هر متصدی حمل ونقل می‌تواند از فرستنده کالا بخواهد سندی تحت عنوان بارنامه هوایی تنظیم و به او تسلیم کند و هر فرستنده کالا می‌تواند از متصدی حمل و نقل درخواست کند که سند مزبور را بپذیرد. ( ماده5 کنوانسیون ورشو)
بارنامه هوایی در سه نسخه تنظیم می‌شود. نسخه نخست که عبارت «برای حامل» بر روی آن درج شده است باید به وسیله فرستنده امضا شود. نسخه دوم که عبارت « برای گیرنده» بر روی آن نوشته شده است باید به وسیله متصدی حمل و نقل و فرستنده امضاء شده و ضمیمه کالا گردد. نسخه سوم به وسیله عامل، امضا و پس از وصول کالا به فرستنده برگردانده می‌شود.(ماده6 کنوانسیون ورشو) چنانچه تعداد بسته‌ها بیش از یکی باشد متصدی حمل ونقل کالا می‌تواند از فرستنده بخواهد که برای هر بسته بارنامه هوایی جداگانه ای تنظیم نماید. (ماده7 کنوانسیون ورشو)

2-4-اعلام ارزش کالا
اظهاریه مربوط به ارزش کالای تحویل شده به متصدی حمل ونقل را مسافر یا فرستنده کالا در اظهارنامه مخصوص قید و ارائه می‌کند. در این صورت مسافر یا فرستنده شاید مبلغ بیشتری به متصدی حمل ونقل بپردازد این اظهار نامه ممکن است نتایج مهمی داشته باشد. (جباری ،92:1381 )

ب-مسئولیت محدود متصدیان حمل و نقل هوایی
با توجه به نقش قابل توجه هواپیما در حمل و نقل امروز جهان و صدمات احتمالی فراوانی که از این وسیله نقلیه ناشی می‌شود، این ضرورت احساس شده که بایستی به مسئولیت مدنی ناشی از سوانح هواپیمایی توجه خاصی مبذول داشت.(همان منبع ،93 )
بنابر اصل کلی شخصی که موجب ورود خسارت می‌شود باید آن را جبران کند. مفاد این اصل آن است که ارزش از دست رفته به زیان دیده بازگردانده شود. میزان مبلغی که در صورت وقوع خسارت باید به زیان‌دیده پرداخت شود، در هر یک از اسناد سیستم ورشو مشخص شده است که هرکدام به شرح ذیل توضیح داده می‌شود.
1- کنوانسیون ورشو
مطابق این کنوانسیون مسئولیت متصدی حمل و نقل در قبال هر مسافر به یکصد و بیست و پنج هزار فرانک محدود گردیده است. با این وجود متصدی حمل و نقل و مسافر می‌توانند طی قراردادی بر مبلغی بیشتر توافق نمایند. مسئولیت متصدی حمل و نقل در قبال لوازم شخصی ثبت شده یا کالا در ازای هر کیلوگرم به دویست و پنجاه فرانک محدود گردیده است. درصورتی که فرستنده کالا هنگام تحویل بسته به متصدی حمل و نقل ارزش ویژه‌ای اظهار نموده و در صورت لزوم وجه اضافی پرداخت شده باشد، متصدی حمل ونقل موظف به پرداخت مبلغی است که از میزان ارزش اظهار شده بیشتر نخواهد بود. البته اگر متصدی حمل و نقل ثابت کند که مبلغ اظهار شده از ارزش واقعی کالا به هنگام تحویل توسط فرستنده بیشتر بوده است، وی مجبور به پرداخت مبلغ اضافی نخواهد بود. درمورد لوازمی که مسافر با خود به داخل هواپیما می‌برد و نگهداری آنها به عهده خود مسافر می‌باشد مسئولیت متصدی حمل و نقل حداکثر پنج هزار فرانک نسبت به هر مسافر خواهد بود.(بند 2 ماده 22 کنوانسیون ورشو)
مسأله قابل تأمل زمانی است که هزینه‌های ارسال کالا را تحویل گیرنده در مقصد پرداخت می‌کند. در چنین فرضی فرستنده نمی‌تواند هزینه‌های اضافی حمل را بر طبق ماده 22 از قبل پرداخت کند، ولی به نظر می‌رسد که شرط پرداخت هزینه‌های اضافی حمل در خصوص اعلام ارزش کالا با پیشنهاد پرداخت آن توسط گیرنده برآورده شود. بنابراین خواهانی که مدعی است ارزش بالاتر کالا را به متصدی حمل اعلام داشته، می‌بایست علاوه بر اثبات اعلام ارزش بالاتر کالا، پرداخت هزینه اضافی حمل یا پیشنهاد پرداخت آن را نیز ثابت کند. بطور خلاصه موارد ذیل باید توسط خواهان ثابت شود:
1- اعلام ارزش بالاتر کالا
2- پرداخت هزینه‌های اضافی حمل متناسب با ارزش اعلام شده
3- ارایه پیشنهاد پرداخت هزینه های اضافی حمل.
درصورتی که متصدی حمل و نقل ظرف 6 ماه از تاریخ وقوع حادثه موجد خسارت یا قبل از اقامه دعوی به خواهان پرداخت مبلغی برابر یا بیشتر از مبلغ مورد حکم را پیشنهاد نماید، از پرداخت هزینه‌های مازاد بر محدوده‌های مقرر و هزینه‌های داوری معاف
خواهد شد.
کنوانسیون ورشو در مورد مبنای زمانی تقدیم خسارات به پول داخلی مطلبی ارایه نکرده است؛ اینکه آیا زمان عقد قرارداد حمل و نقل یا زمان وقوع خسارت یا تاریخ صدور رأی و یا تاریخ پرداخت، زمان این محاسبه خواهد بود یا خیر، در کنوانسیون پیش بینی نشده است.

2- پروتکل لاهه
پروتکل لاهه مسئولیت متصدی حمل را در خصوص آن بخش از لوازم شخصی مسافر که مسئولیت نگهداری از آنها بر عهده خود وی است، و نیز کالای ثبت شده تغییر نداده، لیکن مسئولیت متصدی را در قبال مسافر، در مقایسه با کنوانسیون ورشو به دو برابر افزایش داده است؛ بر این اساس، در مورد حمل مسافر، مسئولیت متصدی حمل در مقابل هر مسافر محدود به مبلغ دویست و پنجاه هزار فرانک می‌باشد.
موضوع مهم دیگری که در پروتکل لاهه به آن توجه شده است، مربوط به خسارات ناشی از عیب، تلف یا تأخیر قسمتی از کالا یا لوازم شخصی مسافر می‌باشد. سکوت کنوانسیون ورشو در این زمینه مشکلاتی را برای مسافران و فرستندگان کالا که قسمتی از لوازم شخصی یا کالای خود را از دست می‌دادند بوجود آورده بود. مطابق پروتکل لاهه، در

دیدگاهتان را بنویسید