در منابع رشد حرکتی، شش مهارت دستکاری اصلی مورد نظر خواهند بود که عبارتند از: دریافت کردن، پرتاب کردن، ضربه از پهلو با دست، ضربه با پا، غلتاندن توپ و دریبل ساکن.
1- دریافت کردن :
دریافت کردن در ورزش¬ها، بازی¬ها و فعالیت¬های روزمره بطور معمول مورد استفاده قرار می گیرد. مهارتی دستکاری است که هدف آن مالکیت شئ است. انواع دریافت¬های اجرا شده، وابسته به نیازهای تکلیف و محیط مانند وضعیت و سرعت توپ در پرواز، شکل،اندازه توپ و خط سیر توپ می باشد. کودکان نیازمند برخورداری از چندین مهارت مانند هماهنگی چشم-دست، توانایی تعقیب اشیاء با چشم، پیش¬ بینی مداوم زمان بازداری شئ و دستکاری ظریف انگشتان با توجه به پویایی¬های شئ برای دریافت توپ هستند.
قانون مرکزی پیرامونی جهت رشدی با ظهور رفتارهای دریافت کردن ارتباط دارد. این قانون بیان می¬کند که کودکان کنترل بدن خود را از مرکز بدن بسمت دستان خود یاد می¬گیرند (گالاهو، اوزمون و گودوی، 2012).
محدودیت¬های محیطی دریافت کردن:
اندازه توپ، رنگ توپ و زمینه، زمان مشاهده توپ (فاصله پرتاب توپ)، آموزش (گالاهو، اوزمون و گودوی، 2012).
2-پرتاب کردن :
یکی از مفید¬ترین مهارت¬های بنیادی و بعنوان جزئی از ورزش¬ها مانند بیسبال و سافتبال است و در ورزش¬هایی مانند بسکتبال و فوتبال استفاده زیادی دارد. انواع متفاوتی از پرتاب وجود دارد گه عبارتند از پرتاب از زیر دست، پرتاب دو دستی و پرتاب از بالای سر،که در میان آن¬ها پرتاب از بالای سر بعنوان مهم ترین نوع پرتاب شناخته شده ¬است (گالاهو، اوزمون و گودوی، 2012).

محدودیت¬های محیطی پرتاب:
اندازه هدف، فاصله از هدف، آموزش (گالاهو، اوزمون و گودوی، 2012).

3-ضربه با دست از پهلو :
این مهارت، یک مهارت پرتابی و رانشی است که در بسیاری از ورزش¬ها اجرا شده و در برنامه¬های تربیت بدنی در مدارس تدریس می شود. اشکال این مهارت عبارتند از: ضربه از پایین دست، ضربه از کنار دست، ضربه از بالا، ضربه یک دستی و ضربه دو دستی. انتخاب نوع ضربه تحت تاثیر نیازهای تکلیف مانند وضعیت شئ در هوا و سایر محدودیت¬های محیطی قرار دارد. در این مهارت هماهنگی چشم -¬ دست، قابلیت تعقیب شئ و بازداری پایدار شئ بسیار مهم است. یک اصل رشد حرکتی مربوط به موضوع، جهت رشد سری-پایی است. یعنی کودکان کنترل بدن خود را از مرکز به بیرون یاد می¬گیرند (گالاهو، اوزمون و گودوی،2012).
محدودیت¬های محیطی ضربه از پهلو:
اندازه توپ، ثابت یا متحرک بودن توپ (گالاهو، اوزمون و گودوی، 2012)، وزن باتون، اندازه یا طول باتون (گابارد، 2008).

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   سیر تکاملی مفاهیم بازاریابی

4- ضربه با پا :
ضربه با پا یک مهارت پرتابی و شکلی از ضربه با دست است که با پا انجام می¬شود. این مهارت در بسیاری از ورزش¬ها از جمله فوتبال کاربرد زیادی دارد. کودک برای کسب قابلیت ضربه با پا، نیاز به هماهنگی چشم-پا، تعادل و توانایی¬های ادراکی حرکتی دارد. علی¬رغم استفاده وسیع از این مهارت، اطلاعات کمی درباره رشد این مهارت و اثر محدودیت¬های فردی، محیطی و تکلیف بر آن وجود دارد. ضربه کاشته یکی از معروف¬ترین حالات ضربه با پا می¬باشد. تصور بر این است که ضربه کاشته، یک مهارت بنیادی است که کودک با کسب تبحر در آن، قادر به استفاده از این مهارت در مهارت¬های دیگر مانند دریبل توپ و پاس¬دادن خواهد شد (گالاهو، اوزمون و گودوی، 2012).
محدودیت¬های محیطی ضربه با پا:
اندازه توپ، میزان فاصله از توپ قبل از ضربه، آموزش (گالاهو، اوزمون و گودوی، 2012).

5-دریبل ساکن :
این مهارت شامل ضربه به توپ با انگستان و کف دست بطور متوالی بسمت پایین و برخورد دوباره با انگشتان می¬باشد که نیاز به هماهنگی بالای چشم- دست، ادراک عمق و ادراک طرح از زمینه دارد. در مراحل ابتدایی کودک با حالت سیلی زدن به توپ، بیشتر کف دست¬ها را درگیر می¬کند و یک الگوی خشک را نمایش می¬دهد. در مراحل پیشرفته، دریبل کردن شامل هل¬ دادن توپ بسمت پایین و هدایت جهت آن است (ایساکس، 2011).

محدودیت¬های محیطی دریبل ساکن:
اندازه توپ، ثابت یا متحرک بودن دریبل (گابارد، 2008).

6-غلتاندن توپ از پایین دست :
این مهارت ترکیبی از مهارت¬های دستکاری ظریف و درشت را دارد که نیاز به هماهنگی چشم-دست و ادراک عمق زیادی دارد. غلتاندن توپ در ورزش¬هایی مثل بولینگ، گلبال و … کاربرد زیادی دارد(گالاهو و کلیلند، 2003).