پایان نامه ها

پایان نامه با موضوع کودکان و نوجوان، کودکان و نوجوانان، مجازات اسلامی، قانون مجازات اسلامی

بالغ کم تر از هجده سال ماهیت جرم انجام شده و یا حرف آن را درک نکنند و یا در رشد و کمال عقل آنان شبههه وجود داشته باشد ، حسب مورد با توجه به سن آن ها به مجازات های پیش بینی شده در این فصل محکوم می شوند ” .تردیدهایی در این زمینه امکان بهره جستن از نصیحت های قضایی به عنوان یک شیوه برای پاسخ دهی به کودکان و نوجوانان مرتکب جرم های دارای کیفر و قصاص وجود دارد. به این سان ، در صورت اثبات نداشتن درک کیفری این دسته می تعوان نسبت به کارگیری شیوه مذکور نیز اقدام کرد. اگر چه، با توجه به عبارت “….سن آن ها…..” پیش بینی شده در ماده 91 و تبصره 2 ماده 88 این قانون از این پاسخ تنها می توان نسبت به نابالغان بزه کار نه سال خورشیدی تا دوازده سال قمری بهره جست. چه این که به موجب تبصره 2 ماده 88 بکارگیری پاسخ های مندرج در بندهای ت و ث این ماده صرفاً در خصوص نابالغان میان دوازده تا پانزده سال قمری مرتکب جرم های مستوجب حد یا قصاص امکان پذیر است. در نتیجه به موجب قسمت واپسین تبصره 2ماده 88 قانون مذکور می توان از واکنش های شناسایی شده در بندهای الف تا پ این ماده مثل نصیحت های قضایی برای پاسخ دهی به نابالغان بزه کار نه سال خورشیدی تا دوازده سال قمری که مرتکب جرم های حد و قصاص پذیر شده اند، استفاده کرد .
2-1-2-1-2 اخطار و یادآوری قضایی
اخطارویادآوری قضایی نیز از جمله شیوه های غیر سالب آزادی اند که برای پاسخ دهی به کودکان و نوجوانان بکار گرفته می شوند. براساس این روش مقام های قضایی به طور رسمی به بزه کار اخطار و یا تذکر می دهند که رفتار ارتکاب یافته آنان ناپسند و ناقص بایدها و نبایدهای کیفری بوده و در صورت تکرار نظام عدالت کیفری نسبت به استفاده از واکنش های شدیدتر نسبت به آنان اقدام می کند. بنابراین اخطار و یادآوری قضایی شیوه ای است که موجب آن قضات به شکل جدی کودکان و نوجوانان بزه کار را به احترام گذاران به مقررات و ارزش های بنیادی اجتماعی رهنمون می سازند. این روش در پهنه عدالت کیفری ایران پیش تر شناسایی نشده بود. اما نویسندگان قانون مجازات اسلامی 1392 از رهگذر بند ت ماده 88 آن را در شمار یکی از پاسخ های ناظر به کودکان و نوجوانان بزه کار گنجانده اند. البته با توجه به تبصره 1 ماده 88 قانون مذکور که ” تصمیمات مذکور در بندهای ت و ث فقط درباره اطفال و نوجوانان دوازده تا پانزده سال قابل اجرا است”. از شیوه اخطار و یادآور قضایی صرفاً می توان برای پاسخ دهی به کودکان و نوجوانان بزه کار دارای سن دوازده تا پانزده سال استفاده نمود. به این سان مقام های قضایی اختیار دارند با در نظر گرفتن واقعیت های مربوط به بزه کاری کودکان و نوجانان از این روش بهره گیرند. به این ترتیب استفاده از اخطار و یادآوری قضایی نسبت به کودکان و نوجوانان بزه کار پانزده تا هجده سال امکان ناپذیر می باشد و در خصوص این دسته از مجرمان باید دیگر واکنش ها را بکار بست.
هم چنین، قانون گذار ایران این پاسخ را برای کودکان و نوجوانان مرتکب جرم های دارای کیفر حد و قصاص شناسایی کرده است. با این تفاوت که از یک سو بهره جستن از این پاسخ تا اندازه ای جنبه ی اجباری به خود گرفته است و از سوی دیگر معیار سن در این زمینه هجری قمری شده است. به این ترتیب بر اساس تبصره 2 ماده مذکور ” هر گاه نابالغ مرتکب یکی از جرایم موجب حد یا قصاص گردد، در صورتی که از دوازده تا پانزده سال تمام قمری داشته باشد، به یکی از اقدامات مقرر در بندهای الف تا پ این ماده در مورد آن ها اتخاذ می گردد”.به این سان مقام های قضایی برای پاسخ دهی به مرتکبان جرم های مستوجب کیفر و حد و قصاص که دارای سن دوازده تا پانزده سال قمری هستند باید از واکنش های پیش بینی شده در بندهای ت و یا ث ماده 88 استفاده کنند که اخطار و یادآوری قضایی از جمله آن ها به شمار میرود. پیداست که نویسندگان قانون مذکور در زمینه تعیین یک معیار سنی برای پاسخ دهی به کودکان و نوجوانان بزه کار رویکردها و سیاست های متفاوت را اتخاذ کرده اند. به نظر می رسد، بازنگری در این خصوص می تواند تا اندازه زیادی از پیدایش چالش های قضایی در این خصوص پیش گیری نماید. به هر رو اخطار و یادآور قضایی از شیوه هایی هستند که مقنن ایران با شناسایی آن زمینه های کاهش استفاده از تدابیر سلب کننده آزادی را فراهم ساخته است.
2-1-2-1-3 گرفتن تعهد نوشتاری
حقوق کیفری در شکل سنتی خود جنبه عمودی دارد. در پرتو این خصیصه که نظام عدالت کیفری عمدتاً به طور یک سویه و بدون توجه به خواست کنش گران دعوای کیفری به بزه کاری پاسخ می دهد. اما، به دنبال تحولات سیاست جنایی در این روزگار این ویژگی کهن حقوق کیفری تعدیل یافته است و در نتیجه این سامانه گاه از راهبردهای نو پیدا سرنوشت دعوای کیفری را مشخص می کند . (بوریکان، 1386: 321)
این راهبر دارای روش های متعددی در سراسر فرآیند کیفری است که یکی از ساده ترین آن ها گرفتن تعمد نوشتاری از بزه کاران مبنی بر تکرار نکردن بزه کاری است . (آلت مئس، 1385: 186)
تدوین کنندگان قانون مجازات اسلامی 1392 این شیوه را برای پاسخ دهی به کودکان و نوجوانان بزه کار اتخاذ کرده اند. بنابراین، به موجب قسمت دوم بند ت ماده 87 این قانون ” ….. أخذ تعهد کتبی به عدم تکرار جرم ..” به عنوان یکی از پاسخ های عدالت کیفری به بزه کاری کودکان و نوجوانان میان دوازده تا پانزده سال پیش بینی شده است. بر اساس مقام های قضایی می توانند از این روش به منظور واکنش نشان دادن به کودکان
و نوجوانان بزه کار دارای سن یاد شده که مرتکب جرم تعزیری شده اند بهره گیرند. البته، با توجه به تبصره 2 این ماده در صورتی که پسران نابالغ میان دوازده تا پانزده سال قمری مرتکب جرم های مستوجب کیفر حد یا قصاص شوند، همواره می توان از این پاسخ استفاده کرد. به این ترتیب مطابق تبصره 1 و 2 ماده 88 قانون مجازات اسلامی 1392 گرفتن تعهد نوشتاری مبنی بر تکرار نکردن جرم را فقط می توان نسبت به بزه کاران دارای سن میان دوازده تا پانزده سال بکار گرفت .
2-1-2-1-4 سپردن کودکان و نوجوانان بزه کار
خانواده در شکل گیری شخصیت و نظام رفتاری کودکان و نوجوانان مهم ترین نقش را ایفا می کند. در این محیط این دسته با ارزش ها و مناسبت های اجتماعی آشنا شده و چگونگی رفتار در موقعیت های مختلف اجتماعی را فرا می گیرند. بر همین اساس است که در اصل دهم قانون اسلامی 1358 ازخانواده به عنوان یک نهاد بنیادی یاد شده است .
به هر رو خانواده یک نهاد اساسی در فرآیند رشد و جامعه پذیری کودکان و نوجوانان به شمار می رود. از همین رو جداسازی کودکان و نوجوانان از این محیط با چالش های فراوان همراه می شود که از جمله آن ها می توان به کوچک شمردن این دسته، تضعیف حس اعتماد به نفس، تقویت حس بدبینی ، اشاره کرد . (دانش تاج زمان، 1385: 216)
سپردن به خانواده پدر یا مادر
نویسندگان قانون مجازات اسلامی 1392 با توجه به کارکردهای مناسب این روش از رهگذر بند الف ماده 88 تسلیم کودکان و نوجوانان بزه کار به خانواده پدری – مادری را پیش بینی کرده اند .
مطابق این ماده ” تسلیم به والدین یا اولیاء یا سرپرست قانونی با أخذ تعهد به تأدیب و تربیت و مواظب در حسن اخلاق طفل یا نوجوان ” در شمار یکی از پاسخ های حقوق کیفری کودکان و نوجوانان قرار گرفته است بر اساس این بند تسلیم کودکان و نوجوانان بزه کار به خانواده پدری – مادری به وجود سه شرط وابسته است . یکم این که، کودکان و نوجوانان بزه کار در هنگام جرم نه تا پانزده سال داشته باشند مطابق قسمت نخست ماده ی 88 نمی توان این روش را نسبت به کودکانی که بالای 15 سال هستند بکار گرفت. در این قسمت یک تفاوت میان قانون مذکور با قانون مجازات اسلامی 1370 مشاهده می شود این که روش مذکور بر اساس مقررات پیشین ناظر به کودکان و نوجوانان سن شش تا هجده سال یا ناظر به دختران بزه کار نه تا پانزده سال بوده است
دوم این که، جرم ارتکاب یافته تعزیری باشد البته با توجه به تبصره 2 ماده 88 ” هرگاه نابالغ مرتکب یکی از جرایم موجب حد یا قصاص گردد، در صورتی که از دوازده تا پانزده سال قمری داشته باشد به یکی از اقدامات مقرر در بندهای ت و ث محکوم می شود ” .
به این سان مقام های قضایی می توانند نسبت به مرتکبان جرم های مستوجب حد یا قصاص در صورتی که سن دوازده تا پانزده سال تمام قمری باشند از این پاسخ استفاده کنند .
سوم این که، پدر – مادر یا دیگر سرپرستان به تربیت /پرورش این دسته از کودکان و نوجوانان و وراقبت از وضعیت رفتاری آنان تعهد دهند. پیش بینی این شرط از یک سو به عدالت کیفری در این زمینه جنبه ی توافقی می دهد و از سوی دیگر، تکلیف والدین و سرپرستان در زمینه ی تربیت کودکان و نوجوانان را به آنان یادآور می شود .
سپردن به اشخاص داوطلب
خانواده تأثیرگذارترین نهاد در فرآیند جامعه پذیری افراد به شمار می رود اما این محیط همیشه بستری مناسب برای تربیت کودکان و نوجوانان و یا بازپروری این دسته نیست. به همین جهت، به جای سپردن کودکان و نوجوانان بزه کار به خانواده های پدری- مادری، شیوه تسلیم کردن این دسته به اشخاص داوطلب مورد توجه سیاست گذاران جنایی واقع شده است .
نویسندگان قانون مجازات اسلامی 1392 از رهگذر بند ب ماده 88 مقرر کرده اند که کودکان و نوجوانان بزه کار می توانند به اشخاص داوطلب سپرده شوند تا بر اساس دستورهای دادگاه نسبت به چگونگی نگاهداری و تربیت/ پرورش اینان اقدام کنند به موجب ماده پیش گفته تسلیم کردن کودکان و نوجوانان بزه کار به اشخاص داوطلب به وجود چهار شرط وابسته است یک : کودکان و نوجوانان دارای سن نه تا پانزده سال باشند . دوم : جرم ارتکاب یافته تعزیری باشد . سوم : والدین یا سرپرستان قانونی صلاحیت نگه داری و تربیت کودکان و نوجوانان را نداشته باشند . چهارم : اشخاص نگه داری کودکان و نوجوانان بزه کار را بپذیرند. نگاهداری کودکان و نوجوانان برای والدین دارای دو جنبه حق و تکلیف است. و والدین می توانند با توافق انجام حضانت را به یکدیگر محول نمایند و اگر چنین توافقی صورت گیرد معتبرات اما این حضانت طفل به اشخاص دیگر از حکم خارج است . به هر رو قضات می توانند با وجود این شرایط نسبت به سپردن کودکان و نوجوانان بزه کار به اشخاص داوطلب جهت نگاهداری و در واقع دوباره اجتماعی شدن تصمیم گیری کنند. البته با توجه به بند ب ماده 88 قانون مذکور این تسلیم کردن صرفاً جنبه ی مراقبتی داشته و بر این اسا مقام های قضایی در صورت گزینش این پاسخ باید به ملزم ساختن اشخاص داوطلب به انجام اقدام های مندرج در تبصره بند الف ماده مذکور مبادرت ورزند .
2-1-2-1-5 انجام خدمات عمومی رایگان
خدمات عمومی رایگان شاخص ترین پاسخ های جامعه مدار است که بر اساس آن نوجوانان بزه کار، به کار کردن رایگان برای یک دوره معین محکوم می شو
ند. به این سان در پرتو این پاسخ نوجوانان بزه کار ساعت های مشخص شده ای را به طور رایگان به انجام کارهای دارای منفعت عمومی مبادرت می ورزند . تحمیل این پاسخ ها بر نوجوانان مزیت های متعددی دارد که از جمله آن ها می توان به کاهش احتمال برچسب مجرمانه، کم کردن هزینه های عدالت کیفری، کاهش شمار زندانیان، اشاره کرد .
با وجود این در قانون مجازات اسلامی سال 1392 این پاسخ به رسمیت شناخته شد تا از این رهگذر مقام های قضایی در صورت مصلحت از آن نسبت به این بزه کاران بهره جویند مطابق ماده 84 این قانون، خدمات

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   منبع مقاله دربارهجهان بینی، تحلیل داده، کتاب مقدس، روش تحقیق

دیدگاهتان را بنویسید