۱. بدون هیچ گونه عذرخواهی، آرامش یا محدود کردن زمانی به خودتون اجازه غصه خوردن بدین

در فرهنگِ ما از همون کودکی یاد می گیرن «گریه نشونه ضعفه» یا در واکنش به جدایی و دل شکستگی میگن: «این طوری بهتر شد؛ اصلا طرف لیاقت من رو نداشت». اختصاص زمان و فضای کافی واسه غصه خوردن واسه فردی در حال جدایی، بسیار رقابت برانگیزه. فراموشی یا مقابله با این غم وغصها، باعث می شه در آینده دوباره سر بر بیارن و پس، مراحل بهبود طی نشه.

کودکی-نام-تصویر

واسه علاج قلب شکسته و درمونِ درد ازدست رفتنِ عشق، باید غصه بخوریم؛ هیچ راه دیگری وجود نداره. پس راحت گریه کنین. دلسوزی رو هم به دردتون اضافه کنین. اگه صدایی در گوش خود می شنوین که مثلا «اَه، تمومش کن، آدم گُنده! مگه چی شده؟» یا «شما فقط سه ماه با هم بودین. بی خیال!» باید بدونین گرفتار صدایی شدین که از فرهنگ عام میاد و هیچ گونه تحملی در برابر درد یا ناراحتیِ احساسی نداره. بهش صدا بگید دور شه و دردتون رو با تموم وجود حس کنین.

هیچ گونه محدود کردن زمانی هم واسه غم و اندوه وجود نداره. بعضیا فکر می کنن باید یک ماه حسابی غصه بخورند و بعد تمومش کنن. یه سریای دیگه هم بعضی وقتا و بی بعضی وقتا غصه دار می شن، به شکل متناوب، طی دوره ای یک ساله یا بیشتر. حقیقت اینه که راه درست یا غلطی واسه غصه خوردن وجود نداره. زمانی که به جای قضاوت خودتون یا سروکله زدن با تصور «منِ بیچاره!» با دلسوزی با این دردتون روبه رو شید، غصه ی سالمی دارین و همین روشه که به علاج قلب شکسته شما و بهتر شدن تون کمک می کنه.

۲. ببینین شما چه نقشی در این جدایی داشته اید

بیشتر آدما بعد از جدایی یا از این طرف بام می افتن یا از اون طرف:

  • همه ش تقصیر اون بود، اصلا آدمِ این حرفا نبود، بی لیاقت بود، اصلا قبلا ازدواج کرده بود!
  • ازدواج

  • من همیشه خراب می کنم. به چه دلیل هیچ وقت نمی تونم مثل بقیه یک رابطه درست و حسابی داشته باشم؟ من داغونم، آدم بی ارزشی هستم، هیچ وقت نمی تونم ازدواج کنم.
این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   درمان سرفه با ۱۰ روش موثر خونگی "

هیچ کدوم از این واکنشا درست نیستن. اگه می خواید از جدایی تون جون سالم به در ببرین، بهتره دست از سرزنش خود وردارین و به جای اون راه و روش یادگیری رو در پیش بگیرین.

روابط عاطفی مثل تانگو هستن؛ واسه رقصیدن به دو نفر نیازه. اگه اون طور که باید نشد، مطمئنا هر دو نفر مقصر بودن. اگه سهم خودتون رو در این معادله حساب نکنین، به احتمال زیاد با آدم بعدی زندگی تون هم به اینجور پایانی می رسه.

این کلید اصلیه: باید در بررسی تون از کنجکاوی و دلسوزی استفاده کنین. نباید خودتون رو واسه «حساسیت» یا «وابستگی» زیاد مقصر بدونین. عوضش، این وقتیه تا درباره رشد شخصیتیِ خود اطلاعاتی کسب کنین و بفهمین که جداییا، مثل همه تعاملات دیگر، فرصتی جفت و جور می کنن تا همین طور که در روزهای اشک و آه به زانو در میایم، یادگیری هم شتاب بیشتری بگیره تا نسبت به بقیه ی زمانا به درکی بیشتر برسیم.

شخصیت

۳. بذارین این خاکستر غصه و دل شکستگی زبانه بگیره

دلیل دردناکی و رنج آوری جداییا اینه که دردهای گذشته درون مون رو تازه می کنن. این یکی از اون قوانین تغییرناپذیر تعاملاته؛ دل شکستگی دل شکستگی میاره. پس وقتی غصه ی پایان این رابطه رو می خورید، خود رو واسه غمای دیگر، مثل مرگ عزیزان، مهاجرت یا بقیه جداییا، زخمای قدیمی از زمان بچگی ازجمله طلاق والدین و… هم آماده کنین.

فرهنگ ما ظرف سالمی واسه غصه ی این جداییا و دردهای قدیمی ارائه نمی کنه؛ به جای اون ما رو تشویق می کنه که «پاشو، بسه، تمومش کن». بخاطر این، فرصتای زیادی رو واسه علاج این دردها در لایه های زیرین این مارپیچ از دست میدیم. پس به خودتون اجازه غصه خوردن بدین و خود رو واسه ورود آدم بعدی به زندگی تون آماده کنین تا بتونین رابطه بعدی رو بر مبنای سالم تری شروع کنین.



 


دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید