No category

تحقیق رایگان با موضوع محدودیت ها، نسبت بدهی، تامین مالی، استقراض

دانلود پایان نامه

شرکت ندارند اما با این وجود منابع آنها در شرکت سرمایه گذاری شده است. با توجه به اینکه کلیه منابع(سهامداران و اعتباردهندگان) توسط مدیران اداره می شود، این احتمال وجود داردکه مدیران برای حفظ موقعیت خود ثروت صاحبان سرمایه را با هزینه اعتباردهندگان افزایش دهند. به همین دلیل همواره میان صاحبان سرمایه و اعتبار دهندگان تضاد منافع وجود دارد. با علم به این شرایط است که اعتبار دهندگان برای سرمایه گذاری و اعطای اعتبار، با شرکت قرارداد منعقد می کنند و برای حفظ منافع خود، محدودیت هایی را در شرایط قرارداد می گنجانند.اما نقش حسابداری چیست؟ در فرآیند عقد قراردادهای استقراض از اطلاعات و ارقام حسابداری در شرایط محدودکننده قرارداد استفاده می شود، مثلاٌ از نسبت های بدهی به حقوق صاحبان سرمایه، نسبت پوشش هزینه بهره و سودهای تقسیم نشده استفاده می شود.هرچه نسبت بدهی به حقوق صاحبان سرمایه بیشتر باشد محدودیت های استقراض افزایش می یابد و در مواردی که روند وضعیت مالی شرکت رو به وخامت دارد ایجاد محدودیت در مورد تقسیم سود سخت تر می شود اما آنچه را که پژوهشگران بیشتر در عمل آزمون کرده اند نسبت بدهی به حقوق صاحبان سرمایه است.(بزرگ اصل موسی، فصلنامه بررسی های حسابداری ،۱۳۸۴)۱.
فرضیه اساسی مطرح شده این است که با افزایش نسبت بدهی به حقوق صاحبان سرمایه به احتمال قوی مدیران روش های حسابداری را که سود بیشتری منعکس می کنند، مورد استفاده قرار می دهند. افزایش این نسبت باعث می شود فشارها و محدودیت های ملحوظ شده در شرایط قرارداد افزایش یابد و بالتبع احتمال نقض شرایط قرارداد و پرداخت هزینه های جریمه دیرکرد بیشتر می شود. مدیران با داشتن حق انتخاب روش های حسابداری، روش هایی را انتخاب خواهند کرد که محدودیتهای قراردادهای استقراض و هزینه های دیرکرد و جریمه را کاهش دهند. بنابراین ارقام و اطلاعات حسابداری در فرآیند انعقاد قرارداد مورد استفاده قرار می گیرد. و این فرآیند بر انتخاب روش های حسابداری موثر است. ریچارد لفت ویچ در یکی از پژوهشهای خود به این نتیجه رسیده است که بعضی از تغییرات اجباری در روش های حسابداری هزینه هایی را بر صاحب سرمایه به وسیله نسبتهای تعیین شده در شرایط قراردادهای استقراض، تحمیل می کنند. وی در پژوهش دیگری به این نتیجه رسیده است که بعضی از قواعد اندازه گیری حسابداری که در قراردادهای استقراض معین شده اند به طور سیستماتیک با اصول پذیرفته شده حسابداری تفاوت دارند.
فرضیه نسبت بدهی به سرمایه حداکثر نسبت بدهی به سرمایه شرکت را پیش بینی می کند. احتمالاٌ مدیران روش هایی را مورد استفاده قرار می دهند که سود را افزایش دهد. نسبت بالای بدهی به سرمایه محدودیت ها و شرایط سختی را به شرکت تحمیل می کند. لذا مدیران از اختیارات خود برای انتخاب حسابداری جهت افزایش سود و کاستن از فشارهای بدهی استفاده می کنند. نتایج تحقیقات و شواهد بدست آمده موافق و سازگار با فرضیه نسبت بدهی به سرمایه است. در مواردی که نسبت بدهی به ارزش ویژه در سطح بالایی است، مدیران به احتمال قوی روش های افزایش سود را انتخاب می کنند. ارتباط بین اهرم مالی و انتخاب روش های حسابداری یک قاعده تجربی را که قبلاٌ برای مطالعات تئوری اثباتی حسابداری ناشناخته بود، ارائه کرده است.

۵-۳-۴-۲نسبت های اهرمی(حسابداری و فعالیتهای اقتصادی)
نسبتهای اهرمی حد و اندازه ای را که یک شرکت از طریق وام یا قرض تامین مالی نموده است تعیین می کند.
این نسبتها وجوهی را که توسط صاحبان شرکت (سهامداران) تامین گردیده با وجوهی را که بصورت وام جهت سرمایه گذاری از طلبکاران شرکت تامین شده با هم مقایسه کرده و نسبت آنها را اندازه گیری می کند این نسبتها از چند نظر قابل توجه اند:
۱.بستانکاران شرکت توجه خود را معطوف به میزان سرمایه ای که توسط سهامداران شرکت تامین مالی شده است میداند چه اگر سهم سهامداران شرکت کمتر از سهم بستانکاران باشد یعنی اگر قسمت اعظم سرمایه شرکت از طریق وام تامین مالی شده باشد ریسک شرکت متوجه بستانکاران خواهد شد.
۲. تامین مالی از طریق اخذ وام موجب میشود که صاحبان اصلی با اعمال کنترل بیشتر بر امور شرکت وبا سرمایه گذاری محدود سود بیشتری نصیبشان گردد.
۳.در صورتیکه شرکت عایدی اش از مبلغ وام سرمایه گذاری شده بیشتراز میزان بهره پرداختنی بابت وام باشدمیزان بازده سرمایه سهامداران زیادتر خواهد شد.
شرکتهای با نسبت اهرمی پایین در مواقع رکود اقتصادی ریسک زیان کمتری خواهند داشت ودر عین حال در زمان رشد اقتصادی هم باید انتظار سود کمتری داشته باشند. بر عکس شرکتهای با نسبتهای اهرمی بالا ممکنست با ریسک زیانهای عمده مواجه شوند ولی امکان استفاده های کلان هم برای آنها موجود است . تصمیم در مورد نسبت اهرمی نوعی تعادل بین ریسک وبازده بوجود میاورد.
در عمل اهرم به دو صورت احتساب میشود. یک طریق نسبتهای ترازنامه را آزمایش میکند وتضمین مینماید که تا چه اندازه ای وجوه وام گرفته شده برای تامین مالی شرکت بکار گرفته شده اند . طریق دیگر میزان ریسک وجوهی را که از طریق بدهی تامین گردیده است از روی نسبتهایی که از صورت سود وزیان بدست میاید اندازه میگیرد.این نسبتها مکمل یکدیگرند اکثر تحلیل گران از هردو استفاده میکنند.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   باداب سورت کجاس؟

۵-۲ کیفیت سود حسابداری و موجودی کالا
۱-۵-۲ مفهوم سود از دیدگاه حسابداری۶۱
اندازه گیری سود به شکل ادواری برای واحدهای تجاری شاید هدف نخست فرآیند حسابداری باشد. اصطلاح سود یکی از غیر ثابت ترین مفاهیم در دنیای تجارت است. سود حسابداری بر مبنای فرض تعهدی و در چارچوب اصول پذیرفته شده حسابداری اندازه گیری میشود.
سود عبارتست از مازاد درآمدها نسبت به هزینه ها برای یک دوره حسابداری معین که معرف افزایش خالص در حقوق صاحبان سهام و ناشی از فعالیتهای انتفاعی مستمر واحد تجاری و عملیات فرعی،رویدادهای تصادفی وسایر عملیات ،رویدادها و شرایط موثر بر واحد تجاری است که طبق اصول پذیرفته شده حسابداری شناسایی و اندازه گیری می شود. بطور کلی می توان گفت هدف از اندازه گیری سود عبارتست از تعیین این که وضعیت یک واحد تجاری در نتیجه عملیاتی که طی یک دوره معین انجام داده به چه میزان بهبود یافته است.
سودحسابداری به عنوان یکی ازاجزای اصلی عملکرد مالی محسوب می شود . افشاء اطلاعات مربوط به سودبا هدف تسهیل درک عملکرد مالی یک دوره وکمک به استفاده کنندگان صورتهای مالی به منظور تصمیم گیری درمورد میزان اتکاء به نتایج دوره های قبل جهت ارزیابی نتایج بالقوه دوره های آتی صورت می گیرد ( کمیته تدوین استانداردهای حسابداری ،۱۳۸۴، ۱۲۲)۶۲ براین اساس ، کمیته تدوین استانداردهای حسابداری ، ازاطلاعات سود حسابداری به عنوان اطلاعاتی سودمند ومربوط درفرآیند تصمیم گیری یادمی کند.

۲-۵-۲سودمندی ومربوط بودن سود حسابداری
سود یکی ازاقلام مهم واصلی صورتهای مالی است که درزمینه های مختلف کاربردهای متفاوت داشته است ، بعضی ازاین کاربردها به شرح زیر است :
۱- سودبه عنوان یک ابزار پیش بینی قابل کاربرد است . هیات استانداردهای حسابداری مالی درآمریکا دربیانیه شماره۱ ازمفاهیم حسابداری مالی بیان می کند که سرمایه گذاران وبستانکاران تمایل به ارزیابی جریان های نقدی آتی شرکت دارند . براین اساس آنها فرض می کنند که بین سودمورد گزارش وجریان های نقدی رابطه وجوددارد (فاسب،۱۹۷۸، ۱۷ )۶۳ . بر اساس نتایج تحقیق انجام شده توسط بک مستر۶۴ وهمکارانش (۱۹۷۷) ارقام سود حسابداری تاریخی می تواند مبنایی برای پیش بینی سودهای آتی محسوب شودودرنتیجه سود می تواند به عنوان ابزاری برای پیش بینی محسوب گردد .
۲- سودمبنایی برای محاسبه مالیات وتوزیع مجدد ثروت بین افراداست . اگرچه سودمشمول مالیات ، براساس قوانین ومقررات کشورهای مختلف به گونه ای متفاوت محاسبه ومالیات متعلقه توسط دولت اخذخواهدشد ولی بااین همه سود مذکور درهمه کشورها به کمک سیستم حسابداری تهیه خواهد شد ( ریاحی بلکوئی ، ۱۳۸۱ ، ۵۲۴)۶۵ .
۳- سودبه عنوان مبنایی جهت تعیین سودقابل تقسیم محسوب می شود . براین اساس ، رقم سودرابه عنوان شاخصی ازبیشترین مبلغی که می توان بین سهامداران توزیع ویادرشرکت مجددا سرمایه گذاری نمود ، می دانند. اغلب ادعا می شود که سودخالص حسابداری نشانه ای ازتوانایی شرکت ، به پرداخت سود تقسیمی است ودرواقع هنگامی که مدیریت ، سودتقسیمی رابرمبنای درصد مشخصی ازسود خالص پرداخت نماید ، می توان باپیش بینی سودخالص ، سودتقسیمی آینده راکه سرمایه گذار دریافت خواهدکرد ، محاسبه نمود (هندریکسون ووان بردا، ۱۹۹۲، ۲۷۱) ۶۶ . بیورازجمله محققینی است که براین اساس مدلی تحت عنوان مدل ارزشیابی سودتقسیمی برای فرمول بندی نقش سودحسابداری درتعیین ارزش شرکت ارائه نموده است . وی دراین باره ، قیمتهای جاری اوراق بهادار را به عنوان تابعی ازسود تقسیمی مورد انتظار آینده درنظرمی گیرد .براین اساس ، سودهای تقسیمی درآینده خودتابعی ازسودهای آتی خواهد بود . دراین رابطه نیزمی توان ازسودحسابداری جاری برای پیش بینی سودهای آتی استفاده نمود . بنابراین ، سودجاری می تواند حاوی اطلاعات مفید به خاطر توانایی آن درپیش بینی سودهای آتی باشد ؛ (بیور، ۱۹۹۸، ۸۱)۶۷
۴- سود به عنوان رهنمودی جهت سنجش کارایی مدیران به حساب می آید .ازجمله اهدافی که درتهیه وافشاء صورتهای مالی دنبال می شود انعکاس وظیفه مباشرتی مدیریت یاحسابدهی آنها درقبال منابعی است که دراختیار آنها قرارگرفته است . استفاده کنندگان صورتهای مالی برای اتخاذ تصمیمات اقتصادی غالبا خواهان ارزیابی وظیفه مباشرتی یاحسابدهی مدیریت هستند . به عنوان نمونه ، بعضی ازاین تصمیمات اقتصادی می تواند شامل مواردی ازقبیل فروش یاحفظ سرمایه گذاری درواحدتجاری وانتخاب مجدد یاجایگزینی مدیران باشد ( ریاحی بلکوئی ، ۱۳۸۱،۵۲۵)۱.
درمبانی نظری گزارشگری مالی درایران نیز درمورد کاربرد سودبه این صورت اشاره شده است:
صورتهای عملکرد مالی ( صورت سودوزیان وسودجامع ) درغالب مواردزیربه اهداف گزارشگری مالی کمک می نمایند :
الف : ارائه اطلاعات به استفاده کنندگان به منظور قادرساختن ایشان درامر بررسی ارزیابی های قبلی ازعملکردمالی دوره های گذشته ودرصورت لزوم اصلاح ارزیابی های آنها ازعملکرد دوره های آتی .
ب: ارائه گزارشی ازنتایج وظیفه مباشرت مدیریت به منظورقادرساختن استفاده کنندگان به ارزیابی عملکرد گذشته مدیریت وایجادمبنایی جهت شکل گیری انتظارات آتی درمورد عملکرد مالی ( کمیته تدوین استانداردهای حسابداری ، ۱۳۸۴، ۵۸۴)۲ .
اما درکنارسود مندی وکاربردسودحسابداری ، محدودیت هایی نیز برای آن برشمرده شده است .

۳-۵-۲محدودیت های سود حسابداری
به طور خلاصه ، بعضی ازمحدودیت های

دیدگاهتان را بنویسید