به هفته ۱۲نشان داد.(جدول شماره ۲(
با توجه به تست های آماری Mann-Whitney Test و NPar Tests نتایج در گروه درمان نسبت به گروه کنترل در سطح P<۰.۰۵ معنی دار می باشد. جدول شماره ۲: درجه استئوآرتریت نمونه ها در ۱۲ و۲۰ هفته پس از جراحی درجه استئوارتریت ۱۲ هفته پس از جراحی( کل نمونه ها ) ۱۲ هفته پس از جراحی(گروه کنترل) ۱۲ هفته پس از جراحی(گروه درمان) ۲۰ هفته پس از جراحی(گروه کنترل) ۲۰ هفته پس از جراحی(گروه درمان) ۰ - - - - ۱ ۲ ۱ ۱ - ۳ ۲ ۱۰ ۶ ۴ ۴ ۶ ۳ ۸ ۲ ۴ ۳ ۱ ۴ ۲ ۱ ۱ ۳ - مجموع ۲۲⃰ ۱۰ ۱۰ ۱۰ ۱۰ ⃰ در ١٢ هفتگی دو قطعه خوکچه معدوم و مفاصل آن جدا و برای تشخیص قطعی استئوارتریت مزمن نمونه های مورد نظر به آزمایشگاه آسیب شناسی بیمارستان شهید چمران انتقال داده شد. تصویر۱: رادیوگرافی تهیه شده از مفصل زانوی خوکچه هندی دارای استئوارتریت در ۱۲ هفتگی که نشان دهنده کاهش فضای مفصلی، اسکلروز استخوان زیرغضروف، نامنظمی سطوح مفصلی واستئوفیت می باشد تصویر ۲: تصویر سمت راست رادیوگرافی تهیه شده از زانوی خوکچه هندی در ۲۰ هفتگی(۸هفته پس از تزریق پی ارپی) در گروه درمان و تصویر سمت چپ تصویر رادیوگرافی در ۲۰ هفتگی(۸ هفته پس از ایجاد استئوارتریت) در گروه کنترل ٣-۴- نتایج ارزیابی هیستوپاتولوژیک نمونه های بافتی : نتایج هیستوپاتولوژی بر اساس تقسیم بندی زیر مورد ارزیابی قرار گرفته است: Assessment scale International cartilage repair society visual histological که شامل بررسی سطح، ماتریکس، توزیع سلولی، زنده مانی جمعیت سلولی، استخوان زیر غضروف، معدنی شدن غضروف می باشد که از درجه بندی ۰ تا ٣ که صفر نشان دهنده کمترین ترمیم و سه بیشترین ترمیم می باشد. نتایج بدست آمده در تحقیق حاضر در جدول شماره ٣ آورده شده است . در تحقیق حاضر بر اساس جدول شماره ٣ نمونه هایی که درمان بر روی آنها صورت گرفته شامل شماره های ۲، ۳،۴، ۵، ۶، ۷، ۸، ۱۲، ۱۷، ۱۹ می باشد و بقیه گروه کنترل می باشند. بررسی های هیستوپاتولوژی نیز بین گروه نشان داد که در گروه درمان ترمیم غضروف مفصلی را با کیفیت مناسب انجام داده و غضروف دارای جمعیت سلولی زنده و سطح غضروف مفصلی صاف تر و توزیع سلولی استوانه ای مناسبی نسبت به گروه کنترل می باشد.( نمودار۱،۲،۳،۴،۵ ۶) (تصاویر۳، ۴و۵) نمودار۱: تفاوت بین گروه درمان وکنترل از لحاظ سطح غضروف مفصلی نمودار۲: تفاوت بین گروه درمان وکنترل از لحاظ ماتریکس سلولی نمودار۳: تفاوت بین گروه درمان وکنترل از لحاظ توزیع سلولی نمودار۴: تفاوت بین گروه درمان وکنترل از لحاظ زنده مانی جمعیت سلولی نمودار۵: تفاوت بین گروه درمان وکنترل از لحاظ استخوان زیرغضروف نمودار۶: تفاوت بین گروه درمان وکنترل از لحاظ معدنی شدن غضروف تصویر ۳: تصویر سمت راست نمایانگر مقطع هیستوپاتولوژی با رنگ آمیزی سافرانین -Oدر گروه درمان و تصویر سمت چپ مقطع هیستوپاتولوژی با رنگ آمیزی سافرانین –O در گروه کنترل تصویر ۴: تصویر سمت راست نمایانگر مقطع هیستوپاتولوژی با رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین در گروه درمان و تصویر سمت چپ مقطع هیستوپاتولوژی با رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین در گروه کنترل تصویر ۵: تصویر سمت راست نمایانگر مقطع هیستوپاتولوژی با رنگ آمیزی تولوئیدن بلو در گروه درمان و تصویر سمت چپ مقطع هیستوپاتولوژی با رنگ آمیزی رنگ آمیزی تولوئیدن بلو در گروه کنترل فصل پنجم بحث ونتیجه گیری استئوآرتریت شایعترین مشکل مفاصل سینوویال می باشد و یک اختلال دژنراتیو شایع غضروف مفصلی همراه با تغییرات هیپرتروفیک استخوان است. استئوارتریت، بعد از سن ۵۶ سالگی در۶۰ % از آقایان و۷۰ %از خانم ها مشاهده می گردد. تحقیقات حاکی از اینست که طی ٢۰ سال آینده شیوع آرتروز درامریکا، تا ۵۰ درصد افزایش خواهد یافت. در ابتلا به استئوآرتریت، عوامل التهابی، متابولیکی، مکانیکی و ریسک فاکتورهایی شامل ژنتیک، جنس مونث، تروما، سن بالا و چاقی موثر است. تشخیص بر پایه شرح حال درد مفصلی تشدید یابنده با حرکت که می تواند منجر به کاهش فعالیت های روزمره زندگی شود استوار است. اینکه چرا ارتباط اندکی میان ویژگی های بالینی و تغییرات ساختمانی بافتی در استئوارتریت وجود دارد، همچنان مشخص نیست. عدم حساسیت روش های پایش فعلی برای آسیب به بافت مفصلی همراه با پیشرفت آهسته این آسیب ممکن است زمینه ساز این عدم هماهنگی باشد. ارزیابی تغییرات ساختاری در بررسی این بیماری و بهبود روش های درمان آن یک چالش عمده است. ارزیابی آسیب بافتی اولیه و خفیف دشوار است. وضعیت غضروف را نیز تنها با روش های آرتروسکوپیک می توان مشاهده کرد که البته این روش ها، تکنیک هایی تهاجمی هستند. رادیوگرافی ساده، استاندارد طلایی تصویربرداری از مفاصل استئوآرتریتی است، چرا که این تکنیک، ارزان، سریع و در دسترس است. رادیوگرافی این مزیت را دارد که تصاویری با کیفیت بالا را می توان به سرعت و به طور معمول زیر تحمل وزن تهیه کرد. محدودیت های این روش شامل مواجهه با اشعه و این مطلب است که تنها استخوان کلسیفیه را می توان در رادیوگرافی مشاهده کرد که روش غیرمستقیم برای سنجش ضخامت غضروف بدون فراهم کردن اطلاعات در مورد بافت سینوویال است. کلگرن و لارنس درجه بندی رادیولوژیک استئوآرتریت را برای مفاصل مختلف از جمله زانوها، لگن و دست ها ارائه کرده اند. این طبقه بندی بر توالی تشکیل استئوفیت، کاهش فاصله مفصلی و اسکلر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *